IV SA/Po 1240/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Busz po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym skargi [...]na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 3 października 2018 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia odrzucić skargę.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu decyzją z dnia [...] 2018 r., nr [...]utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...]2018 r., znak [...] Powyższa decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżących – [...] w dniu 12 października 2018 r. Ponadto decyzję doręczono [...]w dniu 23 października 2018 r. oraz [...]w dniu 29 października 2018 r. [...] w dniu 28 listopada 2018 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na ww. decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm - dalej p.p.s.a.), skargę wnosi się do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżących w dniu 12 października 2018 r., co oznacza, że przedmiotowa skarga złożona w dniu 28 listopada 2018 r. została złożona z naruszeniem terminu. W aktach administracyjnych sprawy znajduje się pełnomocnictwo udzielone przez skarżących [...] do reprezentowania ich w sprawie dotyczącej wydania decyzji o warunkach zabudowy dla działki nr [...] położonej w [...]. Pełnomocnictwo to nie zostało wypowiedziane. Należy wskazać, że [...]wniósł w imieniu skarżących odwołanie od decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] 2018 r., znak [...]. W niniejszej sprawie termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg od dnia doręczenia zaskarżonej decyzji pełnomocnikowi skarżących, tj. od dnia 12 października 2018 r., gdyż zgodnie z art. 40 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Treść ww. przepisu nie pozostawia wątpliwości, iż w sytuacji, gdy strona ustanawia pełnomocnika, organ administracji publicznej jest obowiązany doręczać pisma pełnomocnikowi. Przepis ten ma pełnić funkcję gwarancyjną dla ochrony interesów strony, która mając ustanowionego pełnomocnika i dokonując przez niego czynności procesowych, nie może ponosić ujemnych konsekwencji prawnych z powodu braku doręczenia konkretnego rozstrzygnięcia w sprawie ustanowionemu pełnomocnikowi (por. postanowienie NSA z dnia 21 listopada 2013 r. sygn. akt I OSK 2688/13). W orzecznictwie przyjmuje się, iż przepis ten nie zakazuje doręczeń pod adresem strony, która ustanowiła pełnomocnika, lecz jedynie nakazuje doręczanie pism pełnomocnikowi. Oznacza to, że w sytuacji, gdy pismo zostało jednocześnie doręczone stronie i jej pełnomocnikowi, doręczenie pisma pełnomocnikowi jest prawnie skuteczne, natomiast strona została w ten sposób jedynie poinformowana o treści pisma (por. postanowienie NSA z dnia 11 marca 1997 r. sygn. akt I SA/Po 1333/96, wyrok NSA z dnia 2 grudnia 2011 r. sygn. akt II OSK 1739/10). Termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego rozpoczyna więc bieg od doręczenia decyzji pełnomocnikowi strony postępowania a nie stronie, choćby również zostało doręczone stronie (por. postanowienie NSA z dnia 12 sierpnia 2014 r. sygn. akt II GSK 1795/14). W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł, jak sentencji postanowienia, przy czym stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a. uczynił to na posiedzeniu niejawnym.