IV SA/Po 114/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stankowski po rozpoznaniu dnia 28 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym skargi R.T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu.

Pismem z dnia 3 października 2016 r. R.T. złożyła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. zażalenie na niezałatwienie w terminie przez Wójta Gminy P. sprawy dotyczącej ustalenia warunków zabudowy. Decyzją z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. umorzyło postępowanie dotyczące zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie. Pismem z dnia [...] grudnia 2016 r. R.T. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...]. Zarządzeniem z dnia 2 marca skarżąca została wezwana do sprecyzowania czy przedmiotem ww. skargi jest bezczynność organu, czy też wskazana w skardze decyzja Kolegium. Pismem z dnia 10 marca 2017 r. skarżąca wyjaśniła, że przedmiotem skargi jest decyzja z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu albowiem wniesiona została bez wyczerpania przewidzianego przepisami prawa toku instancji. Zgodnie bowiem z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718; zwanej dalej "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do treści art. 52 § 2 p.p.s.a przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Wniesienie skargi musi więc być poprzedzone wyczerpaniem środków zaskarżenia, a więc przedmiotem skargi może być wyłącznie rozstrzygnięcie ostateczne. Tymczasem przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego o umorzeniu postępowania zainicjowanego zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie złożonym w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 23; zwanej dalej "k.p.a."). Decyzja Kolegium jest rozstrzygnięciem wydanym przez organ I instancji. Złożenie do Sądu skargi na decyzję organu I instancji nie może skutkować rozpatrzeniem sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Na taką ocenie nie ma wpływu zawarcie w zaskarżonej decyzji nieprawidłowego pouczenia o trybie wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W konsekwencji należało uznać, że skarga na decyzję Kolegium złożona została bez wyczerpania przewidzianego przepisami prawa toku instancji. W takiej sytuacji poza oceną Sądu pozostaje możliwość wydania decyzji o umorzeniu postępowania prowadzonego w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Ponadto Sąd informuje, że niniejsze rozstrzygnięcie nie zamyka skarżącej drogi do złożenia skargi na bezczynność organu. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi. Rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu skarżącej kwoty 100 zł wydano na podstawie w art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a..