IV SA/Po 1088/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Grossmann po rozpoznaniu w dniu [...] grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. o. z siedzibą w Z. na postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej R. o. z siedzibą w Z. kwotę [...]zł (sto złotych) uiszczonego wpisu sądowego.

Spółka R. o. (dalej też jako "Spółka" lub "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie Inspektor Nadzoru Budowlanego ("WWINB") z [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z [...] sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.; dalej w skrócie "p.p.s.a.") uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (art. 50 § 2 p.p.s.a.). Z przepisu art. 50 p.p.s.a. wynika, że legitymacja do wniesienia skargi oparta jest na kryterium "interesu prawnego". Pod tym pojęciem należy rozumieć istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę a zaskarżonym aktem lub czynnością. O tym, czy konkretny podmiot ma w danej sprawie interes prawny, decyduje przepis prawa. Najczęściej będą to przepisy prawa materialnego, jednakże mogą to być również przepisy procesowe lub ustrojowe. Podstawę procesowej legitymacji strony musi stanowić przepis prawa wskazujący na własne prawo lub obowiązek podmiotu, które podlegają skonkretyzowaniu w postępowaniu administracyjnym. Od wykazania związku między chronionym przez prawo interesem prawnym, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej, uzależnione więc jest uprawnienie do złożenia skargi. Brak legitymacji skargowej skarżącego skutkuje niedopuszczalnością jego skargi, a sytuacja taka – zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. – zobowiązuje sąd do odrzucenia skargi. W postępowaniu, którego przedmiotem jest nałożenie grzywny w celu przymuszenia, stroną i jednocześnie podmiotem uprawnionym do wniesienia zażalenia na postanowienie o jej nałożeniu jest osoba na którą nałożono grzywnę. Z samego charakteru postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia wynika, że dotyczy ono wyłącznie interesu prawnego podmiotu, do którego jest skierowane. Jak wynika z akt sprawy, adresatem zaskarżonego postanowienia jest wyłącznie M. W.. Sąd zaznacza, że miał na uwadze, iż Spółka jest zainteresowana przebiegiem postępowania egzekucyjnego, ponieważ również ona na mocy decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] stycznia 2017 r. została zobowiązana do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Jednakże należy zauważyć, że grzywny w celu przymuszenia nakładane są na konkretne podmioty i tylko adresatowi postanowienia o nałożeniu grzywny przysługuje przymiot strony postępowania w przedmiocie tej grzywny, a co za tym idzie – tylko stronie postępowania służy interes prawny w ewentualnym wniesieniu skargi do sądu administracyjnego. Zatem skoro w niniejszej sprawie Spółka nie jest adresatem zaskarżonego postanowienia WWINB z [...] września 2018 r. nr [...], to tym samym nie posiada ona legitymacji skargowej w tej sprawie. Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd miał również na uwadze, iż w odniesieniu do Spółki także zostało wydane postanowienia o nałożeniu grzywny – postanowienie WWINB z [...] września 2018 r. nr [...] Jednakże Sąd już choćby z uwagi na fakt, iż strona jest reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika, który wyraźnie w treści skargi odwołuje się do postanowienia nr [...], a nie nr [...], nie miał podstaw do uznania, że przedmiotem skargi jest postanowienie WWINB z [...] września 2018 r. nr [...] Ponadto należy mieć na uwadze, że pełnomocnik, na mocy załączonego do akt pełnomocnictwa, uprawniony był wyłącznie do reprezentacji Skarżącej w sprawie ze skargi na postanowienie WWINB z [...] września 2018 r. nr [...]. Powyższe jednoznacznie wskazuje, iż przedmiotem skargi jest to ostatnie postanowienie WWINB. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu (pkt 2 sentencji) orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.