IV SA/Po 1026/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. Ś. o cofnięcie prawa pomocy w sprawie ze skargi S.Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] sierpnia 2013r., nr ... w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia cofnąć skarżącemu przyznane prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.

Wyrokiem z dnia [...] kwietnia 2014 r., sygn. akt IV SA/Po 1026/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę S. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] sierpnia 2013r. nr ... w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego. Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 kwietnia 2014 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. W piśmie z dnia 30 maja 2014 r. skarżący oświadczył, iż "rezygnuje z usług świadczonych przez adwokata z urzędu i dalszego postępowania sądowego (...)". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 249 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej "Ppsa"), przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli się okaże, że okoliczności na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. W orzecznictwie reprezentowane jest stanowisko, że powołany wyżej przepis należy rozumieć szeroko, nie ograniczając pojęcia "okoliczności" wyłącznie do przesłanek materialnych będących podstawą przyznania stronie prawa pomocy, w tym w szczególności do oceny sytuacji majątkowej strony (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 marca 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 1366/09, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd mając na uwadze formalnoprawne przesłanki zastosowania instytucji prawa pomocy uznał, że do takich okoliczności należy zaliczyć zrzeczenie się przez wnioskodawcę z przyznanego już prawa pomocy. Wskazać należy, że prawo pomocy przyznawane jest wyłącznie na wniosek, a tym samym wnioskodawca jako dysponent wniesionego wniosku, może zrezygnować z przyznanego prawa pomocy poprzez złożenie stosownego oświadczenia o jego cofnięciu. Cofnięcie wniosku o przyznanie prawa pomocy, po jego rozpoznaniu powoduje, że przestaje istnieć podstawa przyznanego prawa pomocy, co oznacza zmianę okoliczności, o której mowa w art. 249 Ppsa. W przedmiotowej sprawie skarżący, po otrzymaniu postanowienia o przyznaniu prawa pomocy oświadczył, iż cofa wniosek o przyznanie prawa pomocy. W tym miejscu wskazać należy, iż złożenie oświadczenia o cofnięciu wniosku, oznacza rezygnację z realizacji przyznanego już prawa pomocy. W tej sytuacji uznać należy, że nastąpiła zmiana okoliczności będących podstawą wydania w sprawie postanowienia z dnia 22 kwietnia 2014 r., co uzasadnia cofnięcie przyznanego prawa pomocy. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. art. 249 Ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.