IV SA/Gl 989/16

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. O . na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia: ustanowić dla skarżącej adwokata z urzędu;

W treści pisma procesowego złożonego do Sądu w dniu 20 lutego 2017 r. J.O. wniosła o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Następnie, dnia 20 marca 2017 r. strona nadała do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, gdzie wskazała, iż żąda ustanowienia adwokata. Wnioskująca podniosła, że uskarża się na poważne problemy zdrowotne, pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z dziewiętnastoletnim synem i posiada mieszkanie o powierzchni 43,7 m2. Nie posiada natomiast żadnych innych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Miesięczny dochód dwuosobowej rodziny wnioskującej zadeklarowany został w kwocie 2.375 zł, na którą składają się pobierane przez nią: renta (834 zł) i wynagrodzenie za pracę świadczoną w wymiarze 5/8 etatu (891 zł) oraz alimenty syna (650 zł). Nadto strona wyszczególniła obciążające ją koszty utrzymania wymieniając między innymi czynsz (440 zł), wydatki na leki (100-110 zł) oraz opłaty za tzw. media (razem 394 zł). Dodała przy tym, że jest zadłużona. Odpowiadając na wezwanie do uprawdopodobnienia danych ujętych we wniosku (pismo z dnia 30 marca 2017 r.) skarżąca przedłożyła kopie: decyzji o przyznaniu jej renty, legitymacji szkolnej potwierdzającej, że jej pełnoletni syn uczy się w szkole średniej, wyroku orzekającego rozwód pomiędzy nią i byłym małżonkiem oraz zasądzającego alimenty na rzecz syna, a nadto wydruk z listy płac obrazujący wysokość pobieranego wynagrodzenia za pracę i dokumenty obrazujące ponoszone przez nią koszty utrzymania. Przedstawiła także wyciągi, z których wynika, że należące do niej rachunki bankowe wykazują saldo ujemne (debety po kilkaset zł na każdym z nich). Rozpoznając wniosek zważono, co następuje. Odnosząc się do wniosku J. O. należy podnieść, iż w myśl zasady sformułowanej w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 § 3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń skarżącej wynika, iż nie posiada ona żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku, jest schorowana, przebywa na rencie i pracuje w niepełnym wymiarze godzin. Równocześnie, analiza przedstawionych w toku postępowania dokumentów źródłowych doprowadziła do konkluzji, że dochód przypadający na jej gospodarstwo domowe - zważywszy rozmiar obciążających ją, w znacznej części udokumentowanych, koniecznych kosztów utrzymania, do których należy przecież doliczyć niezbędne wydatki na wyżywienie i zakup środków czystości dla dwóch osób - nie pozwala na dokonanie oszczędności umożliwiających pokrycie wydatków, jakie wiążą się z opłaceniem udziału adwokata w postępowaniu sądowoadministracyjnym, bez uszczerbku dla ich koniecznych potrzeb. Wobec powyższego należało przyjąć, że wnioskodawczyni spełniła wymóg, o którym mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. i dlatego postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 tej ustawy.