IV SA/Gl 981/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek, , , po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego postanawia: umorzyć postępowanie sądowe.

Samorządowe Kolegium Odwoławczego w C. decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania A. S. świadczenia wychowawczego na dziecko J. S. w okresie od 1 kwietnia 2016 r. do 31 lipca 2016 r. oraz przyznania świadczenia wychowawczego na dziecko J. S., w kwocie 500 zł miesięcznie, w okresie od 1 sierpnia 2016 r. do 30 września 2017 r. Pismem z dnia 29 września 2016 r. A. S. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na wymienioną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C.. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. wskazało, że po ponownym rozpoznaniu sprawy, na zasadzie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi, decyzją z dnia [...] r. nr [...] uchyliło w całości zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji i przyznało A. S. świadczenie wychowawcze na dziecko J.S., w kwocie po 500 zł miesięcznie, na okres od 1 kwietnia 2016 r. do 30 września 2017 r. Z tych względów organ odwoławczy wniósł o umorzenie postępowania sądowego. Z nadesłanego przez Kolegium odpisu dowodu zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki wynika, że decyzja z dnia [...] r. została doręczona skarżącej w dniu 4listopada 2016 r. Ponadto organ w piśmie z dnia 23 stycznia 2017 r. poinformował, że A. S. nie złożyła skargi na powyższą decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U.z 2016 r., poz. 718 ze zm.) zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego ma miejsce, gdy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżony akt zostanie pozbawiony bytu prawnego w rezultacie skorzystania przez organ z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 P.p.s.a. Zgodnie z powołanym wyżej przepisem organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie 30 dni od jej otrzymania. Z akt administracyjnych wynika, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. decyzją z dnia [...] r. nr [...] wydaną w trybie autokontroli, na podstawie art. 54 § 3 P.p.s.a., uchyliło zaskarżoną decyzję z dnia [...] r. nr [...] i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji z dnia [...] r. i przyznało A. S. świadczenie wychowawcze na dziecko J. S., w kwocie po 500 zł miesięcznie, na okres od 1 kwietnia 2016 r. do 30 września 2017 r. Decyzja ta, skutecznie doręczona skarżącej w dniu 4 listopada 2016r., nie została zaskarżona do sądu administracyjnego. W tej sytuacji, skoro decyzja, przeciwko której skarga była skierowana została wyeliminowana z obrotu prawnego, to postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe wobec braku przedmiotu zaskarżenia. Powyższe skutkować musiało zatem koniecznością umorzenia tego postępowania. Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.