IV SA/Gl 895/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Kurcyusz – Furmanik po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. O. na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu środków zastępczych w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pismem z dnia 24 sierpnia 2017 r. D. O., reprezentowany przez pełnomocnika – adwokata J. K., wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...]r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G., którą wymierzono skarżącemu karę pieniężną w wysokości 20.000 zł za wprowadzenie do obrotu środków zastępczych. W treści skargi pełnomocnik zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, z uwagi na fakt, iż skarżący nie jest osobą zamożną i ewentualne wszczęcie egzekucji powyższej kwoty sparaliżowałoby dalsze jego funkcjonowanie. Jednocześnie zdaniem pełnomocnika istnieje wysokie prawdopodobieństwo uchylenia zaskarżonej decyzji, co samo w sobie może stanowić przesłankę wstrzymania wykonania. Ponadto wskazał, że brak wstrzymania wykonania decyzji z dnia [...]r. może spowodować dalsze pokrzywdzenie skarżącego poprzez ewentualne, nieuprawnione zajęcie i egzekucję jego środków pieniężnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2017 r., poz. 1369 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Natomiast art. 61 § 5 P.p.s.a. stanowi, iż postanowienie, o którym mowa w § 3, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Na wstępie należy podkreślić, że do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 P.p.s.a., nie jest wystarczające samo twierdzenie strony (por. postanowienie NSA z dnia 9 maja 2012 r. sygn. akt II OZ 358/12 LEX nr 1166174). Poza tym użyte w art. 61 § 3 P.p.s.a. pojęcia nieostre, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji strony skarżącej, względnie - gdy okaże się to konieczne - zobrazowania opisanej we wniosku sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów (por. postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2012 r. sygn. akt II FSK 921/12 LEX nr 1137672). W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji pełnomocnik skarżącego stwierdził jedynie, że D. O. nie jest osobą zamożną i ewentualne wszczęcie egzekucji nałożonej kary pieniężnej sparaliżowałoby dalsze jego funkcjonowanie a zarazem brak wstrzymania wykonania może spowodować dalsze jego pokrzywdzenie poprzez ewentualne, nieuprawnione zajęcie i egzekucję jego środków pieniężnych. Jednocześnie pełnomocnik wskazał, iż w jego ocenie istnieje wysokie prawdopodobieństwo uchylenia zaskarżonej decyzji, co samo w sobie może stanowić przesłankę wstrzymania wykonania. Przedstawiona przez pełnomocnika argumentacja odwołuje się jedynie do ogólnych twierdzeń nie popartych jednak żadnymi konkretnymi faktami, czy dokumentami, a zatem nie daje podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku. Z uzasadnienia wniosku nie wynika, by wykonanie zaskarżonej decyzji mogło narazić skarżącego na niebezpieczeństwo wyrządzenia mu szkody znacznych rozmiarów, czy mogło spowodować trudne do odwrócenia skutki. Wobec powyższego Sąd uznał, że wniosek pełnomocnika skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Na marginesie należy także zauważyć, że ewentualne wady zaskarżonej decyzji będą przedmiotem merytorycznej oceny zasadności skargi, ale nie mogą uzasadniać wstrzymania wykonania decyzji, a tym bardziej prowadzić do jakiegoś rodzaju przedsądu w rozstrzygnięciu sprawy. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.