IV SA/Gl 870/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik, , , po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S. A. w W. na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umieszczenia pracownika w ewidencji pracowników wykonujących pracę w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie.

Decyzja z dnia [...] r. nr [...] Okręgowy Inspektor Pracy w K. po rozpatrzeniu odwołania A S. A. od decyzji z dnia [...] r. nr [...] w sprawie odmowy zmiany nakazu z dnia [...] r. nr [...], dotyczącego umieszczenia pracownika M.S. w ewidencji pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, o której mowa w art. 41 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (Dz. U. nr 237, poz. 1656 z późn. zm.) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Od wyżej opisanego rozstrzygnięcie A S. A. w W. pismem z dnia 10 lipca 2013 r. wniosły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Przy piśmie procesowym z dnia 18 kwietnia 2014 r. Okręgowy Inspektor Pracy w K. nadesłał uwierzytelnioną kopie decyzji Okręgowego Inspektora Pracy w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji inspektora pracy z dnia [...] r. nr rej [...] oraz zwrotne potwierdzenie odbioru tej decyzji, a także uwierzytelnioną kopię decyzji inspektora pracy z dnia [...] r. nr [...] umarzającą w całości postępowanie administracyjne wszczęte wnioskiem z dnia 11 września 2012 r. o wpisanie M.S. do ewidencji pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze wraz ze zwrotnymi potwierdzeniami odbioru tej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stanie się bezprzedmiotowe, z innych przyczyn niż wskazane w punkcie 1 i 2. Ponadto art. 161 § 2 stanowi, że postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Umorzenie postępowania polega na przerwaniu i zakończeniu postępowania sądowoadministracyjnego oraz orzeczeniu o dalszym jego nieprowadzeniu. Przyczyną tego stanu rzeczy jest wystąpienie w toku tego postępowania zdarzeń, które uniemożliwiają jego zakończenie przez rozstrzygnięcie o istocie sprawy stanowiącej przesłankę wniesienia skargi (por. M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz, w: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. C.H.Beck 2011, Nb 1 do art. 161, s. 565). Umorzenie postępowania z powodu jego bezprzedmiotowości możliwe jest zatem wtedy, gdy w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna (op. cit., Nb 5, s. 566). W niniejszej sprawie decyzją z dnia [...] r. nr [...] umorzono w całości postępowanie administracyjne wszczęte wnioskiem z dnia 11 września 2012 r. o wpisanie M.S. do ewidencji pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze. Wobec powyższego postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe. W tym stanie rzeczy na postawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 orzeczono jak w sentencji postanowienia.