IV SA/Gl 864/14

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 29 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.Ł. na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia: ustanowić adwokata dla skarżącego;

Wraz ze skargą z dnia 22 sierpnia 2014 r. H.Ł. złożył do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym oznaczył, iż domaga się ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata. Skarżący uzasadnił wniosek brakiem wiedzy prawniczej koniecznej do obrony swoich interesów, poważnymi problemami zdrowotnymi oraz trudną sytuacją materialną. Równocześnie oświadczył, że posiada mieszkanie o powierzchni 27 m2. Nie posiada natomiast żadnych innych nieruchomości, przedmiotów wartościowych ani zasobów pieniężnych. Nadto zadeklarował, że osiąga dochód z tytułu emerytury, w kwocie brutto 2.146,57 zł, która podlega potrąceniom między innymi w ramach prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Dodał przy tym, że obciążają go miesięczne koszty stałe z tytułu czynszu (300 zł), opłat za tzw. media (ogółem 206 zł), a także wydatki na leki (180 zł), bilet miesięczny (80 zł) i na rehabilitację (2000 zł rocznie). Następnie, to jest w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia i uprawdopodobnienia danych ujętych we wniosku (zarządzenie z dnia 10 września 2014 r., strona nadesłała dokumenty potwierdzające wysokość ponoszonych przezeń opłat stałych oraz rozmiar kosztów obciążających ją w związku zakupem leków i opłaceniem rehabilitacji. Przedłożyła także zaświadczenie ZUS z dnia 18 września 2014 r., z którego wynika, że kwota netto (do wypłaty) pobieranej przezeń emerytury to 1.242,55 zł. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Odnosząc się do wniosku H.Ł. godzi się przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do jej brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 cytowanej regulacji, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dokonana w tym kontekście analiza stanu majątkowego i sytuacji życiowej skarżącego doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń wyżej wymienionego wynika bowiem, iż nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Uskarża się przy tym na poważne problemy zdrowotne, zaś przedłożone przezeń dokumenty potwierdzają, że utrzymuje się z emerytury w kwocie netto zaledwie 1.242,55 zł, która - zważywszy rozmiar obciążających go koniecznych kosztów, do czego należy wszak doliczyć niezbędne wydatki na wyżywienie i zakup środków czystości - nie pozwala na dokonanie w zasadzie żadnych oszczędności. Zważywszy powyższe uznano, iż wnioskodawca wykazał w sposób dostatecznie przekonujący, że nie jest w stanie zgromadzić środków pieniężnych wystarczających na pokrycie kosztów związanych z udziałem w sprawie adwokata, bez uszczerbku dla swoich koniecznych potrzeb. Dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a., w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.