IV SA/Gl 844/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 12 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia: ustanowić dla skarżącego adwokata z urzędu;

W treści skargi z dnia 28 sierpnia 2017 r. E.S. wniósł o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu. Następnie, odpowiadając na stosowne wezwanie, skarżący złożył urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym sprecyzował, iż domaga się ustanowienia adwokata, a nadto także zwolnienia od kosztów sądowych. Uzasadniając wniosek wywiódł, że jest osobą niepełnosprawną i uskarża się na poważne problemy zdrowotne. Podkreślił przy tym, że jest obowiązany do uiszczania alimentów i z tego tytułu prowadzona jest wobec niego egzekucja komornicza, w następstwie której, z przyznanej renty, w kwocie 894,65 zł, pozostaje do jego dyspozycji zaledwie 375 zł. W dalszej części wniosku strona wskazała, że posiada mieszkanie o powierzchni 34 m2. Nie posiada natomiast żadnych innych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Nadto dodała, że poza alimentami obciążają ją między innymi koszty z tytułu czynszu (356,53 zł) i opłat za energię elektryczną (41,60 zł) oraz za gaz (19,33 zł). Rozpoznając wniosek zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 § 1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. W pierwszej kolejności należy odnotować, że przedmiotem skargi E.S. jest decyzja administracyjna o przyznaniu zasiłku celowego. Wnioskodawca jest więc w niniejszej sprawie objęty zwolnieniem od kosztów sądowych z mocy samego prawa, na podstawie z art. 239 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., a w konsekwencji, jego wniosek o zwolnienie z obowiązku uiszczenia tych kosztów jest od samego początku bezprzedmiotowy i dlatego nie podlega rozpoznaniu (stanowisko to koresponduje z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 3 października 2017 r. - karta nr 18 akt sprawy). Odnosząc się natomiast do wniosku skarżącego o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika należy wskazać, że po myśli art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. warunkiem przyznania osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a. mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) jest wykazanie przez nią niemożności poniesienia pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń skarżącego wynika, iż nie posiada on zasobów finansowych ani majątku, który mógłby zostać łatwo i szybko spieniężony. Równocześnie, dokumenty dołączone do akt administracyjnych niniejszej sprawy - w szczególności kwestionariusz rodzinnego wywiadu środowiskowego z dnia 17 lipca 2017 r. - potwierdzają, że jest osobą niepełnosprawną, schorowaną i utrzymuje się z renty w kwocie netto zaledwie 375 zł (vide: zaświadczenie ZUS - karta nr 16 akt sądowych), do czego dochodzą świadczenia z zakresu szeroko pojętej pomocy społecznej (dodatek mieszkaniowy, dodatek energetyczny, zasiłek celowy). Brak jest przy tym okoliczności, które mogłyby wskazywać, aby jego sytuacja materialna i życiowa miała ulec w międzyczasie poprawie. Mając na uwadze powyższe uznano, iż strona wykazała w sposób wystarczająco wiarygodny, że nie jest w stanie wygenerować środków wystarczających na pokrycie wydatków jakie wiążą się z opłaceniem udziału adwokata w postępowaniu sądowoadministracyjnym, bez uszczerbku w swoich niezbędnych potrzebach. Dlatego postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 tej ustawy.