IV SA/Gl 773/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga - Gajewska, , , po rozpoznaniu w dniu 3 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie uznania i zwrotu nienależnie pobranych świadczeń wychowawczych w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

Pismem z dnia 19 czerwca 2018 r. A.P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...]r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. nr [...] uznającą, że kwoty wypłacone A.P. w okresie od 1 marca 2017 r. do 30 września 2018 r. w kwocie 3 500 zł były nienależnie pobranymi świadczeniami wychowawczymi oraz zobowiązującą stronę do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego w kwocie 3 500 zł wraz z ustawowymi odsetkami. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W wykonaniu zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 30 sierpnia 2018 r. wezwano skarżącą o wykazanie, w terminie 7 dni, okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, które spowoduje wykonanie wskazanej wyżej decyzji. W odpowiedzi skarżąca w piśmie z dnia 20 września 2018 r. oświadczyła, że jest osobą bezrobotną, a jej mąż do 1 listopada 2018 r. pobiera świadczenie rehabilitacyjne. Poinformowała, że po tym okresie pozostaną bez dochodu, w związku z czym, żeby oddać wymaganą kwotę byłaby zmuszona wziąć kredyt w banku. Ponadto skarżąca podniosła, że ponosi koszty najmu mieszkania w wysokości 900 zł plus opłaty za media – 150 zł, opłaca telefony, abonament telewizyjny, obiady w stołówce dla syna, leki męża oraz spłaca raty kredytu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W tym miejscu zaznaczyć należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zarówno w całości, jak i w części stanowi odstępstwo od wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. zasady, że wniesienie skargi nie wstrzymuje jej wykonania. Sąd może jednak na wniosek stron postępowania sądowoadministracyjnego wydać postanowienie w tej kwestii, zwłaszcza, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powołane przesłanki mogą zaistnieć łącznie lub oddzielnie. Nadto rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie jest uzależnione od zasadności samej skargi, a rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania podejmowane jest na wstępnym etapie postępowania, gdy brak jest podstaw do wyrokowania o zasadności skargi. W niniejszej sprawie skarżona decyzja utrzymuje w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. nr [...]uznającą, że kwoty wypłacone A.P. w okresie od 1 marca 2017 r. do 30 września 2018 r. w kwocie 3 500 zł były nienależnie pobranymi świadczeniami wychowawczymi oraz zobowiązującą stronę do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego w kwocie 3 500 zł wraz z ustawowymi odsetkami. W ocenie Sądu skarżąca dostatecznie uprawdopodobniła istnienie przyczyn uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji do czasu rozpoznania skargi. W szczególności nie można odeprzeć twierdzeń, że wykonanie zaskarżonej decyzji stanowiłoby znaczną dolegliwość dla skarżącego i zachwiałoby jego kondycją finansową. Tym samym nie można wykluczyć, że mogłoby to spowodować trudne do odwrócenia skutki poprzez pozbawienie skarżącej środków do życia. Mając to powyższe na uwadze Sąd uwzględnił wniosek i orzekł jak w sentencji, stosownie do treści art. 61 § 1, 3 i 5 ustawy p.p.s.a.