IV SA/Gl 765/18

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 16 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości należności podlegających zwrotowi z tytułu zastępczo poniesionych przez gminę wydatków za pobyt w domu pomocy społecznej w kwestii wniosku o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego postanawia: ustanowić dla skarżącego radcę prawnego z urzędu;

Dnia 26 września 2018 r. A. K. nadał do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy określając, iż żąda zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego z urzędu. W treści wniosku wskazał, że jest żonaty, przebywa w Domu Pomocy Społecznej, nie posiada zasobów pieniężnych ani majątku i utrzymuje się z zasiłku stałego (328 zł) oraz z zasiłku pielęgnacyjnego (153 zł) przeznaczając większość tego dochodu na pokrycie opłaty za pobyt we wspomnianej placówce. Równocześnie dodał, iż jego małżonka także pobiera zasiłek stały i zasiłek pielęgnacyjny. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje. W pierwszej kolejności należy odnotować, że przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja administracyjna wydana w zakresie należności związanych z pobytem w Domu Pomocy Społecznej. Stwierdzić zatem przyjdzie, iż skarżący jest w tej sprawie zwolniony od kosztów sądowych z mocy samego prawa, na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) - zwanej dalej "p.p.s.a.", a co za tym idzie, jego wniosek o zwolnienie z obowiązku uiszczenia tych kosztów jest od samego początku bezprzedmiotowy i jako taki nie podlega rozpoznaniu (stanowisko zgodne z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 4 października 2018 r. - karta nr 5 załącznika do akt sprawy). Odnosząc się natomiast do wniosku strony o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika trzeba wskazać, że po myśli art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej, prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń podnoszonych we wniosku wynika, iż skarżący nie posiada zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Dokumenty dołączone do akt sprawy potwierdzają przy tym, że przebywa w Domu Pomocy Społecznej i utrzymuje się wyłącznie ze świadczeń o charakterze socjalnym, w tym z zasiłku stałego przyznanego mu do 31 marca 2020 r. Równocześnie jest obciążony obowiązkiem uiszczania należności za pobyt w powyższej placówce, w związku z czym większa część wspomnianego świadczenia podlega przekazaniu na rachunek bankowy rzeczonej instytucji. Mając na względzie powyższe uznano, iż wnioskodawca wykazał w sposób dostatecznie przekonujący, że nie jest w stanie wygenerować środków wystarczających na opłacenie wydatków, jakie wiążą się zazwyczaj z udziałem radcy prawnego w postępowaniu sądowoadminisytracyjnym. Dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy.