IV SA/Gl 76/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. C. (C.) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odpłatności za pobyt w Domu Pomocy Społecznej w kwestii wniosku o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia: ustanowić dla skarżącego adwokata z urzędu;

Wraz ze skargą z dnia 5 stycznia 2017 r. T. C. nadał do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym określił, iż żąda ustanowienia adwokata oraz zwolnienia od kosztów sądowych. W treści wniosku skarżący podkreślił, że jest osobą schorowaną, niepełnosprawną w stopniu znacznym, przebywa w Domu Pomocy Społecznej, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, nieruchomości ani przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000 zł i utrzymuje się z zasiłku stałego (481 zł) oraz zasiłku pielęgnacyjnego (153 zł), będąc przy tym obciążony odpłatnością za pobyt w rzeczonej placówce, w kwocie 443,80 zł, zaś resztę przeznaczając na zakup leków i środków higienicznych. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje. Stosownie do treści art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. W pierwszej kolejności należy odnotować, że przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja administracyjna wydana w przedmiocie odpłatności za pobyt w Domu Pomocy Społecznej. Stwierdzić zatem przyjdzie, że skarżący jest w tej sprawie zwolniony od kosztów sądowych z mocy samego prawa, na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., a co za tym idzie, jego wniosek o zwolnienie z obowiązku uiszczenia tych kosztów jest od samego początku bezprzedmiotowy i jako taki nie podlega rozpoznaniu (stanowisko zbieżne z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 lutego 2017 r. - karta nr 1 akt sprawy). Odnosząc się natomiast do wniosku T. C. o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika trzeba wskazać, że po myśli art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej, prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń skarżącego wynika bowiem, że nie posiada on żadnych zasobów pieniężnych ani łatwego do spieniężenia majątku, jest niepełnosprawny w stopniu znacznym, zaś jedynym źródłem dochodu są dla niego świadczenia z zakresu pomocy społecznej (zasiłek stały i zasiłek pielęgnacyjny), w kwocie ogółem 634 zł miesięcznie, której większa część jest przeznaczana na pokrycie odpłatności za pobyt w Domu Pomocy Społecznej, gdzie aktualnie przebywa. Okoliczności te znajdują potwierdzenie w dokumentach dołączonych do akt administracyjnych niniejszej sprawy (vide: kwestionariusz rodzinnego wywiadu środowiskowego z dnia 6 października 2016 r. oraz uzasadnienie zaskarżonej decyzji). W tym stanie rzeczy nie budzi wątpliwości, że opłacenie fachowego pełnomocnika z wyboru przekracza możliwości wnioskującego, co mając na uwadze postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.