IV SA/Gl 75/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Matan po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego.

Wyrokiem z dnia 29 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę J.P. wniesioną na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych. W dniu 3 listopada 2014 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego lub adwokata. W uzasadnieniu wniosku wskazała na złą sytuację materialną i majątkową jej rodziny. Następnie w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach podkreśliła, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem – W.P. Źródłem ich utrzymania jest renta męża w wysokości 1.271,39 zł oraz przyznany jej dodatek mieszkaniowy (192,86 zł), dodatek energetyczny (15,77 zł) i zasiłek na zakup żywności lub posiłku (40,00 zł). Ponadto oświadczyła, że nie ma zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych ma natomiast własnościowy lokal w spółdzielni mieszkaniowej o powierzchni 36,62 m2 oraz grunt rolny 0,6904 h, w tym las. Podniosła również, że m.in. na miesięczne wydatki jej rodziny składają się m.in.: czynsz (358,69 zł), energia elektryczna (159,01 zł), gaz (51,78 zł co dwa miesiące), abonament RTV (19,30 zł), podatek od nieruchomości (35,00 zł na rok), wieczysta dzierżawa gruntu (21,00 zł na rok) oraz podatek leśny (7,00 zł na rok). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Według art. 245 § 1 i 3 P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Natomiast zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W przedmiotowej sprawie, rozpoznanie wniosku skarżącej zostało ograniczone do kwestii ustanowienia pełnomocnika, bowiem, zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. b P.p.s.a., nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących zasiłków dla bezrobotnych. W przedmiotowej sprawie zostało udokumentowane, że skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem a źródłem ich utrzymania jest renta męża w wysokości 1.271,39 zł oraz świadczenia z pomocy społecznej. W konsekwencji uznać należało, że skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i swojej rodziny, a wobec tego wystąpiła przesłanka przyznania prawa pomocy, określona w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.