IV SA/Gl 692/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik po rozpoznaniu w dniu 1 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych postanawia odrzucić skargę

Pismem z dnia 18 czerwca 2014 r. (nadanym pocztą w tym samym dniu) L.G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie nienależnie pobranego świadczenia rodzinnego. Przesyłka zawierająca odpis decyzji została skutecznie doręczona skarżącej w dniu 16 maja 2014 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie terminu do jej złożenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej jako "P.p.s.a.", skargę do sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy stanowi natomiast, iż skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu przez sąd. Jak wynika z akt sprawy, zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona skarżącej w dniu 16 maja 2014 r., w związku z tym termin do złożenia skargi upłynął w dniu 16 czerwca 2014 r. Skarga natomiast została nadana pocztą dopiero w dniu 18 czerwca 2014 r. Skargę należy zatem uznać za wniesioną z uchybieniem ustawowego terminu, przez co nie może być ona merytorycznie rozpoznana. Nie bez znaczenia dla oceny niniejszej sprawy ma też okoliczność, że w zaskarżonej decyzji organ prawidłowo pouczył stronę skarżącą o trybie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, na co wskazuje pouczenie zawarte na ostatniej stronie decyzji. Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.