IV SA/Gl 673/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik, , , po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. po rozpatrzeniu odwołania E.K. od decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku stałego zaskarżoną decyzję utrzymało w mocy. Rozstrzygnięcie zawierające prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie jego zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 4 maja 2017 r., co wynika z dowodu doręczenia przesyłki znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy. E.K. pismem złożonym w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w K. dnia [...] r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na powołaną na wstępie decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm., zwanej dalej P.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 P.p.s.a.). Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt. 2 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Jak wynika z akt administracyjnych, zaskarżona decyzja została doręczona stronie skarżącej w dniu 4 maja 2017 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na to rozstrzygnięcie upływał więc 5 czerwca 2017 r. (poniedziałek). Tymczasem skarżący złożył skargę w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w K. dopiero dnia 11 lipca 2017 r. Datą natomiast prawidłowego złożenia skargi jest data jej nadania lub złożenia we właściwym organie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., skargę, jako spóźnioną, należało odrzucić.