IV SA/Gl 671/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka, , , po rozpoznaniu w dniu 24 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]nr [...] w przedmiocie odpłatności za pobyt w Domu Pomocy Społecznej w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

A. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] nr [...] w sprawie ustalenia opłaty za pobyt matki w Domu Pomocy Społecznej w P.: od dnia 1 czerwca 2016 r. do dnia 31 sierpnia 2016 r. w łącznej kwocie 5 919,39 zł, od dnia 1 września 2016 r. do dnia 31 marca 2017 r. w łącznej kwocie 9 255,47 zł oraz od dnia 1 kwietnia 2017 r. w wysokości 1 322,21 zł miesięcznie za każdy miesiąc pobytu. W piśmie z dnia 21 sierpnia 2017 r. skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W wykonaniu zarządzenia sędziego sprawozdawcy A. K. pismem z dnia 20 września 2017 r. została wezwana o wykazanie okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, które spowoduje wykonanie wskazanej wyżej decyzji. Skarżąca udzieliła odpowiedzi w piśmie z dnia 26 września 2017 r. W obszernym uzasadnieniu w pierwszej kolejności podkreśliła, że nie powinna ponosić żadnych kosztów pobytu matki w domu pomocy społecznej ze względu na brak opieki nad skarżącą w dzieciństwie. Ponadto skarżąca wskazała na trudną sytuację materialną swojej rodziny. Oświadczyła, że wszystkie uzyskiwane środki pieniężne przeznacza na bieżące wydatki, a dodatkowo posiłkuje się kartą kredytową. Podniosła, że zapłata wyliczonych kwot pociągnęłaby za sobą konieczność zaciągnięcia kredytu bankowego, co znacznie pogorszyłoby jej kondycję finansową. Do pisma skarżąca dołączyła kserokopie dokumentów obrazujące jej miesięczne wydatki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W tym miejscu zaznaczyć należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zarówno w całości, jak i w części stanowi odstępstwo od wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. zasady, że wniesienie skargi nie wstrzymuje jej wykonania. Sąd może jednak na wniosek stron postępowania sądowoadministracyjnego wydać postanowienie w tej kwestii, zwłaszcza, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powołane przesłanki mogą zaistnieć łącznie lub oddzielnie. Nadto rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie jest uzależnione od zasadności samej skargi, a rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania podejmowane jest na wstępnym etapie postępowania, gdy brak jest podstaw do wyrokowania o zasadności skargi. W niniejszej sprawie skarżona decyzja utrzymuje w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] nr [...] w sprawie ustalenia opłaty za pobyt matki skarżącej w Domu Pomocy Społecznej w P.: od dnia 1 czerwca 2016 r. do dnia 31 sierpnia 2016 r. w łącznej kwocie 5 919,39 zł, od dnia 1 września 2016 r. do dnia 31 marca 2017 r. w łącznej kwocie 9 255,47 zł oraz od dnia 1 kwietnia 2017 r. w wysokości 1 322,21 zł miesięcznie za każdy miesiąc pobytu. W ocenie Sądu skarżąca dostatecznie uprawdopodobniła istnienie przyczyn uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji do czasu rozpoznania skargi. W szczególności nie można odeprzeć twierdzeń, że wykonanie zaskarżonej decyzji stanowiłoby znaczną dolegliwość dla skarżącej i zachwiałoby jej kondycją finansową. Tym samym nie można wykluczyć, że mogłoby to spowodować trudne do odwrócenia skutki poprzez pozbawienie rodziny skarżącej środków do życia. Mając to powyższe na uwadze Sąd uwzględnił wniosek i orzekł jak w sentencji, stosownie do treści art. 61 § 1, 3 i 5 ustawy p.p.s.a.