IV SA/Gl 653/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Siudyka, , , po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w kwestii sprzeciwu strony skarżącej na postanowienie z dnia 24 kwietnia 2017 r. p o s t a n a w i a zmienić postanowienie referendarza sądowego z dnia 24 kwietnia 2016 r. i przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego

Wyrokiem z dnia 9 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę w niniejszej sprawie. W dniu 6 marca 2017 r. J.T. złożył urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym oznaczył, iż żąda ustanowienia radcy prawnego i zwolnienia od kosztów sądowych. Wskazał, że gospodaruje samotnie i jest niepełnosprawny w stopniu lekkim, nie posiada żadnego mienia oraz utrzymuje się z zasiłku okresowego w kwocie 201,39 zł oraz "świadczeń na jedzenie" w kwocie 80 zł, a nadto pobiera dodatek mieszkaniowy oraz dodatek energetyczny w kwocie 230 zł. Dochód przeznacza na pokrycie niezbędnych wydatków, w tym opłat za energię elektryczną w kwocie 50 zł oraz koszty wyżywienia, zakupu środków czystości i lekarstw. Wezwaniem z dnia 15 marca 2017r. starszy referendarz sądowy zwrócił się do skarżącego o uprawdopodobnienie danych zawartych we wniosku poprzez nadesłanie stosownej dokumentacji. W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 13 kwietnia 2017 r. wnioskodawca nie udzielił odpowiedzi na wezwanie (awizowana przesyłka w dniu 23 i 31 marca 2017 r.) Starszy referendarz sądowy postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2017 r. oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Zdaniem referendarza okoliczności sprawy nie uzasadniają uwzględnienia żądania, gdyż skarżący nie uprawdopodobnił swoich twierdzeń, które podniósł we wniosku, bowiem nie nadesłał aktualnych dokumentów potwierdzających fakt, że utrzymuje się ze świadczeń o charakterze socjalnym. W piśmie z dnia 22 maja 2017 r. skarżący wniósł sprzeciw. Podniósł, że nie mógł odebrać przesyłki, gdyż był hospitalizowany w Szpitalu [...] w T. Do pisma dołączył decyzje: z [...]r. o przyznaniu dodatku mieszkaniowego i z [...]r. o przyznaniu dodatku energetycznego w kwocie 11,29 zł; kartę informacyjną leczenia szpitalnego w Szpitalu [...] w T. od 23 marca 2017 r. do 29 marca 2017 r. oraz zaświadczenie z MOPS w Z. z 22 maja 2017 r. o korzystaniu z pomocy finansowej tej placówki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W pierwszej kolejności należy wskazać, że w dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658). Oznacza to, że w niniejszej sprawie zastosowanie znajduje art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 2016 r. Dz. U. poz. 718, ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", w brzmieniu nadanym art. 1 pkt 73) ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi mającym zastosowanie do spraw wszczętych po 15 sierpnia 2015 r. Z akt niniejszej sprawy wynika bowiem, że skarga została złożona w dniu 29 czerwca 2016 r. Tym samym należało uznać, że zastosowanie do złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy ma przepis art. 260 p.p.s.a. w brzmieniu nadanym powołaną wyżej ustawą zmieniającą. Zgodnie ze znowelizowanym art. 260 § 1 p.p.s.a., rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W myśl § 2 tego przepisu wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Przyjdzie zatem zważyć, że zgodnie z art. 243 § 1 p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Natomiast na mocy art. 245 § 1 p.p.s.a. może ono zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Warunkiem przyznania osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a. obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmującym tylko ustanowienie jednego z wymienionych w tym przepisie profesjonalnych pełnomocników) jest wykazanie niemożności poniesienia pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Zdaniem Sądu wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego zasługuje na uwzględnienie. Należy bowiem wskazać, że skarżący dopiero po wniesieniu sprzeciwu przedłożył decyzje z [...]r. o przyznaniu dodatku mieszkaniowego i z [...]r. o przyznaniu dodatku energetycznego w kwocie 11,29 zł oraz zaświadczenie z MOPS w Z. o korzystaniu z pomocy finansowej tej placówki. Ponadto nadesłał wraz ze sprzeciwem kartę informacyjną leczenia szpitalnego w Szpitalu [...] w T. od 23 marca 2017 r. do 29 marca 2017 r., a zatem w okresie, w którym przesyłka zawierająca wezwanie z dnia 15 marca 2017 r. była awizowana. W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń skarżącego wynika, iż nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Dokumenty nadesłane przezeń w toku postępowania, potwierdzają przy tym, że jedynym źródłem utrzymania są dla niego świadczenia z zakresu szeroko pojętej pomocy społecznej. Mając na uwadze powyższe uznano, że wnioskujący wykazał w sposób wystarczająco wiarygodny, iż nie jest w stanie wygenerować środków umożliwiających opłacenie radcy prawnego z wyboru, bez uszczerbku w swoim koniecznym utrzymaniu. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 260 P.p.s.a., należało zatem orzec jak w sentencji.