IV SA/Gl 644/18

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 30 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej w kwestii wniosku o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu postanawia: ustanowić dla skarżącego radcę prawnego z urzędu;

Wyrokiem z dnia 13 września 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę w niniejszej sprawie. Następnie, w dniu 22 października 2018 r. M. D. złożył urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy określając, iż domaga się ustanowienia radcy prawnego lub adwokata. W treści wniosku wskazał, że gospodaruje samotnie, nie posiada zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości, zaś na jego miesięczny dochód w kwocie netto 560,31 zł składa się zasiłek okresowy (290,70 zł), zasiłek celowy na żywność (150 zł), dodatek mieszkaniowy (108,26 zł) oraz dodatek energetyczny (11,35 zł). Wnioskodawca dodał, że koszty obciążające go w związku z zamieszkiwanym lokalem (czynsz oraz opłaty z tzw. media) wynoszą miesięcznie około 400 zł. Powołał się również na poważne dolegliwości zdrowotne oraz podkreślił, iż obciążają go zaległości alimentacyjne na kwotę około 28 tysięcy zł. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje. Zgodnie z treścią art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) - zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie osobie fizycznej, prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń podnoszonych we wniosku wynika, iż skarżący nie posiada zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku i uskarża się na poważne problemy zdrowotne. Dokumenty, które nadesłał wraz z wnioskiem potwierdzają przy tym, że jest osobą bezrobotną bez prawa do pobierania zasiłku, zamieszkuje w lokalu socjalnym i jedynym źródłem utrzymania są dlań świadczenia z zakresu szeroko pojętej pomocy społecznej, których miesięczna suma to zaledwie nieco ponad 500 zł (patrz: zaświadczenia wydane przez Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie w Z. oraz przez Powiatowy Urząd Pracy w Z. stanowiące odpowiednio karty nr 52 i 53 akt sądowych). Mając na względzie powyższe uznano, iż wnioskodawca wykazał w sposób dostatecznie przekonujący, że nie jest w stanie wygenerować środków wystarczających na opłacenie profesjonalnego pełnomocnika i dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy. Przyznając prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego wzięto nadto pod uwagę obciążenie poszczególnych korporacji zawodowych, w tym adwokackiej i radcowskiej, sprawami, w których Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach ustanawia profesjonalnych pełnomocników.