IV SA/Gl 632/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax, Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik, Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz (spr.), Protokolant Specjalista Magdalena Kurpis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi M.R. na akt Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w D. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie dofinansowania działalności gospodarczej podejmowanej przez osobę niepełnosprawną ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych postanawia odrzucić skargę.

W dniu 28 kwietnia 2016 r. M. R. złożył w Powiatowym Urzędzie Pracy w D. wniosek o przyznanie osobie niepełnosprawnej środków na podjęcie działalności gospodarczej, rolniczej albo na wniesienie wkładu do spółdzielni socjalnej. W piśmie z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy w D. poinformował skarżącego, że jego wniosek nie uzyskał rekomendacji do otrzymania dofinansowania. Wskazał, że powodem podjęcia takiej decyzji były liczne wątpliwości i zastrzeżenia dotyczące zarówno opisu planowanego przedsięwzięcia, jak również kalkulacji kosztów związanych z podjęciem działalności gospodarczej. W odpowiedzi na powyższe pismo, skarżący w piśmie z dnia 30 maja 2016 r. podniósł, że nie zgadza się z przedstawionymi opiniami i brakiem rekomendacji dla jego wniosku oraz odniósł się do poszczególnych zastrzeżeń organu. W piśmie z dnia 15 czerwca 2016 r. Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy w D. podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. W piśmie z dnia 22 czerwca 2016 r. M. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na akt Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w D.z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dofinansowania działalności gospodarczej podejmowanej przez osobę niepełnosprawną ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie, wskazując, że przepisy nie przewidują rozstrzygania spraw dotyczących przyznania środków na podjęcie działalności gospodarczej w formie decyzji, postanowienia lub jakiegokolwiek innego aktu albo czynności administracyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Na wstępie podkreślenia wymagało, że według uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2012 r. w sprawie II GPS 1/12 "Negatywne rozpatrzenie wniosku o udzielenie osobie niepełnosprawnej, bezrobotnej, jednorazowych środków z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych na podjęcie działalności gospodarczej, na podstawie art. 12a ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2008 r. Nr 14, poz. 92 ze zm.) w trybie przewidzianym w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 17 października 2007 r. w sprawie przyznania osobie niepełnosprawnej środków na podjęcie działalności gospodarczej, rolniczej albo na wniesienie wkładu do spółdzielni socjalnej (Dz. U. Nr 194, poz. 1403 ze zm.) następuje w formie decyzji administracyjnej". W związku z powyższym w przedmiotowej sprawie Sąd stwierdził, że pomimo, iż rozstrzygnięciu z dnia 11 maja 2016 r., organ nie nadał formy decyzji, należy jego pismo kwalifikować jako decyzję. W konsekwencji tego, pismo skarżącego z dnia 30 maja 2016 r., złożone w terminie otwartym do wniesienia odwołania, powinno zostać zakwalifikowane jako odwołanie i dopiero wówczas, gdy zostanie wydana decyzja w wyniku rozpoznania odwołania, przysługiwałaby skarga do sądu administracyjnego. Zgodnie bowiem z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W tym zakresie podkreślenia zaś wymagało, że według art. 127 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie. Natomiast zgodnie z art. 127 § 2 K.p.a., właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należało, że z powodu wniesienia skargi od decyzji wydanej w pierwszej instancji, zaistniały podstawy do jej odrzucenia. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wymienione w art. 58 § 1 pkt 1- 5 P.p.s.a. Dodać należało, że na obecnym etapie postępowania, organ jest zobowiązany do dokonania czynności wobec pisma skarżącego z dnia 30 maja 2016 r., które zostało złożone w terminie otwartym do wniesienia odwołania i – jak już była o tym mowa wyżej - powinno zostać zakwalifikowane jako odwołanie.