IV SA/Gl 618/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 1 września 2014 r. sprawy ze skargi M.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu postanawia: przyznać od Skarbu Państwa na rzecz adwokata J.F. wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług w łącznej kwocie 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych i sześćdziesiąt groszy) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu.

Postanowieniem z dnia 18 listopada 2013 r. ustanowiono dla skarżącego adwokata. Pismem z dnia 9 grudnia 2013 r. Okręgowa Rada Adwokacka w K. wskazała jako pełnomocnika skarżącego adwokata J.F., który zgłosił się do sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 24 czerwca 2014 r. oddalił skargę. Pełnomocnik skarżącej w dniu 12 sierpnia 2014 r. złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od powyżej przywołanego wyroku wraz z wnioskiem o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. W piśmie tym pełnomocnik zawarł również oświadczenie, że koszty te nie zostały w całości ani w części opłacone. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy pełnomocnik procesowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady przyznawania wynagrodzenia reguluje natomiast rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461). Natomiast w myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b powołanego rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawki minimalne wynoszą 50 % stawki minimalnej przewidzianej za udział w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, nie mniej niż 120 zł. Z kolei według § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia w innej sprawie niż wymieniona w pkt 1 lit. a – b cytowanego przepisu stawka w pierwszej instancji wynosi 240 zł. W niniejszej sprawie pełnomocnik, który prowadził sprawę w pierwszej instancji i sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Zgodnie więc z powołanymi wyżej przepisami jego wynagrodzenie winno wynieść 120 zł (50% z kwoty 240 zł). Kwotę tę należy jednak powiększyć, zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia o podatek od towarów i usług (VAT) w wysokości 23 %, co łącznie daje kwotę 147,60 zł. W tym stanie rzeczy, wobec poprawnego wniosku należało orzec o przyznaniu wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane w ramach prawa pomocy przyznanego skarżącej z urzędu w wysokości jak w sentencji.