IV SA/Gl 612/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Siudyka, , , po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej w kwestii wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie decyzji

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] r. o uchyleniu decyzji ostatecznych: - z dnia 5 czerwca 2015 r. w sprawie uznania A.M. za osobę bezrobotną, - z dnia 5 czerwca 2015 r. w sprawie przyznania zasiłku dla bezrobotnych, - z dnia 23 czerwca 2015 r. w sprawie wstrzymania wypłaty zasiłku, - z dnia 23 czerwca 2015 r. w sprawie wznowienia wypłaty zasiłku, - z dnia 3 grudnia 2015 r. w sprawie utraty prawa do zasiłku oraz orzekającą o odmowie uznania A.M. z dniem 25 maja 2015 r. za osobę bezrobotną i umarzającą postępowania dotyczące przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych, wstrzymania wypłaty zasiłku, wznowienia jego wypłaty oraz utraty tego prawa. Pismem z dnia 26 czerwca 2017 r. A.M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na powyższą decyzję Wojewody [...]. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie jej wykonania, w którym wskazała na realne niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody i spowodowania niemożliwych do odwrócenia skutków związanych z wykonaniem decyzji. Podniosła, że w wyniku wykonania decyzji straci status osoby bezrobotnej oraz ubezpieczenie dla siebie i syna, który został nim objęty. Ponadto organ będzie domagać się zwrotu kwoty 3500 zł z tytułu nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych. Obecnie skarżąca jest osobą bezrobotną, utrzymuje się z alimentów na dzieci, świadczenia wychowawczego oraz pomocy rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Natomiast art. 61 § 5 P.p.s.a. stanowi, że postanowienie, o którym mowa w § 3, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Jak podkreśla się w orzecznictwie, podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Ma to miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo dla życia i zdrowia (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004r., sygn. akt GZ 138/04, LEX nr 281811). W przedmiotowej sprawie skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji, dotyczącej między innymi utraty przez nią statusu osoby bezrobotnej. Należy podkreślić, że zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 24 ustawy z 27 sierpnia 2004r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 poz. 1793 ze zm.) zwanej dalej "ustawą", obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego podlegają bezrobotni niepodlegający obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z innego tytułu. Obowiązek ten, na podstawie art. 73 pkt 7 ustawy, powstaje wobec osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 24 z dniem uzyskania statusu bezrobotnego, a wygasa z dniem utraty tego statusu. Zdaniem Sądu mając na uwadze powyższe skutki wykonania zaskarżonej decyzji, utrzymującej w mocy decyzję organu pierwszej instancji o utracie przez skarżącą statusu osoby bezrobotnej, stwierdzić należy, że wystąpiły podstawy wstrzymania wykonania przedmiotowej decyzji. Natomiast zaskarżona decyzja nie jest podstawą do zwrotu nienależnie pobranych świadczeń, które będzie dopiero przedmiotem odrębnego postępowania administracyjnego. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji