IV SA/Gl 497/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka, , , po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.B. na orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego policji w Katowicach z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary dyscyplinarnej nagany w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Pismem z dnia 31 marca 2018 r. I.B. reprezentowana przez pełnomocnika – adw. K.K., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego policji w Katowicach z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary dyscyplinarnej nagany. W treści skargi został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Jednakże uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, powinno wskazywać konkretne okoliczności świadczące o tym, że wstrzymanie wykonania jest zasadne, tj. ma podstawy w świetle podanych okoliczności. Brak bowiem we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, wskazania okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest brakiem formalnym wniosku, podlegającym uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. Stanowi bowiem brak przesłanek zastosowania wstrzymania wykonania aktu lub czynności i powoduje odmowę wstrzymania wykonania. W przedmiotowej sprawie skarżąca - co należy zaakcentować reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji, nie wskazała żadnych okoliczności uzasadniających, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku sprowadzało się do jednego zdania, w którym wniesiono o wstrzymanie wykonania orzeczenia w zaskarżonej części. Ponadto z analizy skargi wynika, że w jej treści również brak jest jakiegokolwiek uzasadnienia powyższego wniosku. Wobec tego, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.