IV SA/Gl 478/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu postanawia umorzyć postępowanie sądowe 1

Prezydent Miasta K. decyzją z [...] r. Nr [...] zatrzymał A. S. prawo jazdy kat. B nr [...] wydane [...] r. Odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach w imieniu skarżącego wniósł adwokat M. F., który wyraził swoje niezadowolenie z otrzymanego rozstrzygnięcia. Wymieniony powyżej organ decyzją z [...] r. nr [...] utrzymał w mocy decyzje organu pierwszej instancji. Z rozstrzygnięciem tym nie zgodził skarżący, który reprezentowany przez wyżej wymienionego adwokata pismem z 22 marca 2018 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W skardze tej zarzucił powyższej decyzji wydanie jej z naruszeniem przepisów prawa procesowego. Pismem z 16 listopada 2018 r. pełnomocnik skarżącego poinformował Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, że cofa wniesioną skargę na wyżej wymienioną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Stosownie do postanowień art. 161 § 1 pkt. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. Nr 1302 ze zm.) sąd administracyjny wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Po myśli art. 60 wyżej wymienionej ustawy skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie takie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności. W rozpatrywanej sprawie wyczerpane zostały przesłanki uzasadniające umorzenie postępowania przewidziane przytoczonym powyżej przepisem, gdyż strona postępowania w sposób skuteczny cofnęła skargę. Przeprowadzona analiza cofnięcia skargi pozwoliła stwierdzić, że cofnięcie to nie zmierza do obejścia prawa, jak również nie prowadzi do utrzymania w mocy rozstrzygnięcia dotkniętego wadą nieważności. Mając, zatem na uwadze powyższe ustalenia należało stosownie do postanowień art. 161 § 1 pkt. 1 wyżej wymienionej ustawy postanowić jak w sentencji.