IV SA/Gl 469/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Beata Kozicka, Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz, Protokolant Katarzyna Lisiecka-Mitula, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2017 r. sprawy ze skargi H. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odpłatności za pobyt w pieczy zastępczej oddala skargę.

Prezydent Miasta R. decyzją nr [...] z dnia [...] r. przyznał E. i A.J. , pełniącym funkcję rodziny zastępczej dla J. W., świadczenie pieniężne na pokrycie kosztów jej utrzymania, na okres od 1 października 2014 r. do 31 marca 2020 r., w wysokości 660 zł. miesięcznie. Pismami z dnia 12 stycznia 2015 r., skierowanymi oddzielnie do H. W .i A. W., rodziców biologicznych J.W., organ I instancji poinformował o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia opłat za pobyt ich dziecka w pieczy zastępczej. W dniu 16 lutego 2015 r. H.W. i A. W. złożyli odrębnie wnioski o odstąpienie od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej, po rozpatrzeniu których organ I instancji wydał w dniu [...] r. decyzję nr [...] i ustalił stronom opłatę za pobyt ich dziecka w pieczy zastępczej za okres od 1 stycznia 2015 r. do 30 kwietnia 2016 r. w wysokości 660 zł. miesięcznie. Na skutek złożonego przez obie strony odwołania od powyższej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją nr [...] z dnia [...] r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] r., w następstwie rozpatrzenia skargi decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. została uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 17 maja 2016 r. o sygn. akt IV SA/Gl 608/15 (dostępny w internetowej bazie orzeczeń NSA). W konsekwencji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wydało w dniu [...] r. decyzję nr [...], którą uchyliło decyzję organu I instancji nr [...] z dnia [...] r. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Prezydent Miasta R. wydał odrębnie dwie decyzje z dnia [...] r., nr [...] na rzecz A. W. oraz nr [...] na rzecz H. W. w sprawie odmowy odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt J. W. w pieczy zastępczej, za okres od 1 stycznia 2015 r. do 30 kwietnia 2016 r. H. W. odebrała powyższą decyzję w dniu 8 grudnia 2016 r., a A.W. w dniu [...] r. Obie decyzje stały się ostateczne wobec braku wniesienia od nich w terminie odwołania. W dniu [...] r. decyzją nr [...] Kierownik Działu Obsługi i Finansowania Opieki nad Dzieckiem Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w R., działając z upoważnienia Prezydenta Miasta R., w punkcie 1 decyzji ustalił H.W. i A. W. solidarnie opłatę za pobyt dziecka J. W. w pieczy zastępczej na okres: od 1 stycznia 2015 r. do 30 kwietnia 2016 r., w wysokości 660 zł. miesięcznie, oraz w punkcie 2 decyzji wskazał, że opłatę, o której mowa w pkt 1 należy wpłacać do kasy Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. lub na rachunek bankowy Ośrodka w terminie do 30 kwietnia 2017 r. z zastrzeżeniem obowiązku zapłaty odsetek w przypadku opóźnienia w płatności, a w punkcie 3 decyzji nadano jej rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że postanowieniem Sądu z dnia 23 czerwca 2010 r. (sygn. akt [...]) dziecko stron – J. W. została zamieszczona w rodzinie zastępczej, która zgodnie z decyzją administracyjną z dnia [...] r. otrzymuje świadczenie pieniężne na pokrycie kosztów utrzymania dziecka w kwocie 660 zł. miesięcznie. Organ I instancji podał, że ustalono, iż strony współpracują z tamtejszym działem w zakresie udokumentowania własnej sytuacji rodzinnej, finansowej i zdrowotnej. Ponadto, już informował strony o możliwości złożenia wniosku o umorzenie w całości lub części ustalonej opłaty, wniosku o rozłożenie na raty, bądź o odroczenie terminu płatności. Decyzja wyżej opisana została odebrana przez obie strony w dniu 12 stycznia 2017r. H. W. w ustawowym terminie wniosła odwołanie od powyższej decyzji. Podnosiła, że aktualnie pracuje na podstawie umowy zlecenia i nie posiada prawa do zasiłku chorobowego, ani płatnego urlopu wypoczynkowego, co więcej w ostatnim okresie dwukrotnie przebywała w szpitalu na leczeniu i przez 29 dni korzystała z niepłatnego zwolnienia lekarskiego. Prowadzi gospodarstwo domowe razem ze schorowaną 81- letnią matką, której emerytura ledwie starcza na opłaty za mieszkanie. Z tego powodu wnosiła o umorzenie w całości opłat za pobyt dziecka w pieczy wraz z odsetkami wskazując, że płaci regularnie alimenty na córkę i w przyszłości, jeżeli będzie mieć zatrudnienie chce dokonywać opłat za pobyt córki w pieczy zastępczej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] r., nr [...], utrzymało w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] r. w przedmiocie ustalenia solidarnie opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej, za okres od 1 stycznia 2015 r. do 30 kwietnia 2016 r. Prowadząc postępowanie odwoławcze Kolegium pismem z dnia 22 marca 2017 r., odebranym przez A. W. w dniu 28 marca 2017 r., zawiadomiło go o wniesieniu odwołania przez H. W. oraz zgodnie z art. 10 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r. poz. 23, dalej w skrócie: "k.p.a."), zapewniło mu prawo do czynnego udziału w postępowaniu, w tym do przeglądania akt, wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. W wyznaczonym w terminie A. W. nie zgłosił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. powołało się na art. 193 ust. 1 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 575 z późn. zm., zwanej dalej: "ustawa"), zgodnie z którym za pobyt dziecka w pieczy zastępczej rodzice ponoszą miesięczną opłatę w wysokości: 1) przyznanych świadczeń oraz dodatków, o których mowa w art. 80 ust. 1 i art. 81 - w przypadku umieszczenia dziecka w rodzinie zastępczej spokrewnionej, rodzinie zastępczej zawodowej, rodzinie zastępczej niezawodowej lub rodzinnym domu dziecka; 2) średnich miesięcznych wydatków przeznaczonych na utrzymanie dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej oraz interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym - w przypadku umieszczenia dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej oraz interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym. Opłatę, o której mowa w ust. 1, rodzice ponoszą od dnia umieszczenia dziecka w pieczy zastępczej (art. 193 ust. 1a ustawy). W myśl art. 193 ust. 2 ustawy za ponoszenie opłaty, o której mowa w ust. 1, rodzice odpowiadają solidarnie. Opłatę, o której mowa w ust. 1, ponoszą także rodzice pozbawieni władzy rodzicielskiej lub którym władza rodzicielska została zawieszona albo ograniczona (art. 193 ust. 6). Stosownie do treści art. 194 ust. 1 ustawy opłatę za pobyt dziecka w pieczy zastępczej, ustala, w drodze decyzji, starosta właściwy ze względu na miejsce zamieszkania dziecka przed umieszczeniem w rodzinie zastępczej. Stosownie zaś do ust. 2 szczegółowe warunki umorzenia w całości lub w części, łącznie z odsetkami, odroczenia terminu płatności, rozłożenia na raty lub odstępowania od ustalenia tej opłaty, określa w drodze uchwały rada powiatu. W przedmiotowej sprawie poza sporem pozostaje, że decyzje odmawiające stronom odstąpienia od ustalenia odpłatności za pobyt ich dziecka w pieczy zastępczej są decyzjami ostatecznymi, albowiem żadna ze stron nie wniosła od nich odwołania. Konsekwencją powyższego zgodnie z art. 194 ust. 1 ustawy było ustalenie odpłatności za pobyt dziecka Stron w pieczy zastępczej. Zdaniem Kolegium organ I instancji prawidłowo ustalił wysokość tejże opłaty w kwocie odpowiadającej wysokości świadczenia pieniężnego przyznanego rodzinie zastępczej na pokrycie kosztów utrzymania dziecka. Również wyznaczony przez organ I instancji termin płatności nie budził w ocenie Kolegium żadnych zastrzeżeń. Organ I instancji przeprowadził postępowanie dowodowe i ustalił, że Strona współpracuje w zakresie udokumentowania własnej sytuacji rodzinnej, finansowej i zdrowotnej, co jest zgodne z postanowieniami uchwały Rada Miasta R.. z dnia [...] r., nr [...] w sprawie szczegółowych warunków umarzania w całości lub w części, łącznie z odsetkami, odroczenia terminu płatności, rozłożenia na raty lub odstępowania i ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej (Dz. Urz. Woj. [...] poz. 2056), zmienionej następnie uchwałą Rady Miasta R. nr PR.0007.94.2015 z dnia 23 kwietnia 2015 r. w sprawie zmiany uchwały nr PR.0007.58.2012 Rady Miasta R.z dnia 29 marca 2012 r. w sprawie określania szczegółowych warunków umorzenia w całości lub w części, łącznie z odsetkami, odroczenia terminu płatności, rozłożenia na raty oraz odstępowania od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej. W myśl § 3 przywołanej uchwały warunkiem zastosowania ulg przewidzianych w uchwale jest współpraca osoby zobowiązanej do ponoszenia odpłatności w sprawach ustalenia jej sytuacji rodzinnej, finansowej i zdrowotnej a także, w przypadku korzystania przez osobę zobowiązaną do ponoszenia odpłatności z pomocy społecznej, współdziałanie w zakresie poprawy własnej sytuacji życiowej. Odnosząc się do argumentacji H. W. o braku możliwości dokonania aktualnie opłaty Kolegium wskazuje, że podniesione argumenty mogą być przedmiotem analizy organu I instancji w odrębnym postępowaniu zainicjowanym nowym wnioskiem o umorzenie całości opłaty za pobyt córki w rodzinie zastępczej. Kolegium wskazało również, że zgodnie z art. 66 § 1 k.p.a. jeżeli podanie dotyczy kilku spraw podlegających załatwieniu przez różne organy, organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, uczyni przedmiotem rozpoznania sprawy należące do jego właściwości. Równocześnie zawiadomi wnoszącego podanie, że w sprawach innych powinien wnieść odrębne podanie do właściwego organu, i poinformuje go o treści § 2. Mając powyższe na względzie Kolegium informuje, że z uwagi na zwarcie przez stronę w podaniu z dnia 22 stycznia 2017 r. zarówno odwołania od zaskarżonej decyzji, jak i wniosku o umorzenie w całości opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej oraz mając na uwadze postanowienie organu I instancji z dnia [...] r. koniecznym będzie podjęcie przez organ I instancji rozstrzygnięcia w tym przedmiocie niezwłocznie po tym jak przedmiotowa decyzja stanie się ostateczna. W osobistej skardze z dnia 24 kwietnia 2017 r., skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, H.W. wnioskowała o umorzenie w całości należnych opłat za pobyt jej córki w pieczy zastępczej. Przedstawiła swoją trudną sytuację zdrowotną i finansową, bowiem nie ma stałej pracy i utrzymuje się z emerytury chorującej matki, tylko dorywczo pracując na podstawie umowy zlecenia. W ostatnim okresie dwukrotnie przebywała w szpitalu na leczeniu bez prawa do zasiłku chorobowego, z tego powodu nie posiada środków finansowych na niezbędne potrzeby. W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r. poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, poprzez kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast, według art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm., zwanej dalej w skrócie: "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg wymienionych w tym przepisie. Z brzmienia art. 145 § 1 p.p.s.a. wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas w zależności od rodzaju naruszenia uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Zaskarżona decyzja może ulec uchyleniu wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy też procesowego, jeżeli miało ono, bądź mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie do treści 134 § 1 p.p.s.a. sąd dokonuje z urzędu kontroli rozstrzygnięć administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem i nie jest związany w tym zakresie zarzutami, podstawą prawną i wnioskami sformułowanymi w skardze. Sąd wyjaśnia przy tym, że nie ma kompetencji do zastępowania organów administracji publicznej w podejmowaniu przez nie merytorycznych decyzji administracyjnych w przedmiocie poddanym ich właściwości rzeczowej, ale dokonuje kontroli rozstrzygnięć organów pod względem ich zgodności z obowiązującym prawem. Stąd też, żądanie skarżącej o pozytywne rozpoznanie jej sprawy i umorzenie w całości należnych opłat za pobyt jej córki w pieczy zastępczej, nie może być uwzględnione. W następstwie rozpoznania skargi Sąd nie dopatrzył się w zaskarżonej decyzji oraz w decyzji ją poprzedzającej tego rodzaju uchybień, które obligowałyby do ich wyeliminowania z obrotu prawnego. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...], na podstawie której utrzymana została w mocy decyzja organu I instancji z dnia [...] r. w przedmiocie ustalenia solidarnie opłaty za pobyt dziecka skarżącej w pieczy zastępczej, za okres od 1 stycznia 2015 r. do 30 kwietnia 2016 r. Podstawę materialnoprawną zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r., poz. 575 z późn. zm., zwanej jak dotychczas w skrócie: "ustawa"), która reguluje kwestie związane z pobytem dziecka w pieczy zastępczej i ponoszeniem odpłatności z tego tytułu przez jego rodziców. Przyjdzie zaznaczyć, że organ odwoławczy prawidłowo zawiadomił również A. o wniesieniu odwołania przez skarżącą oraz zgodnie z art. 10 § 1 k.p.a. zapewnił mu prawo do czynnego udziału w postępowaniu, w tym do przeglądania akt, wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Zgodnie z art. 193 ust. 1 ustawy za pobyt dziecka w pieczy zastępczej rodzice ponoszą miesięczną opłatę w wysokości: 1) przyznanych świadczeń oraz dodatków, o których mowa w art. 80 ust. 1 i art. 81 - w przypadku umieszczenia dziecka w rodzinie zastępczej spokrewnionej, rodzinie zastępczej zawodowej, rodzinie zastępczej niezawodowej lub rodzinnym domu dziecka; 2) średnich miesięcznych wydatków przeznaczonych na utrzymanie dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej oraz interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym - w przypadku umieszczenia dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej oraz interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym. Następnie art. 193 ust. 1a ustawy stanowi, że opłatę, o której mowa w ust. 1, rodzice ponoszą od dnia umieszczenia dziecka w pieczy zastępczej. Poza tym stosownie do treści art. 193 ust. 2 ustawy za ponoszenie opłaty, o której mowa w ust. 1, rodzice odpowiadają solidarnie. Jednocześnie zgodnie z art. 194 ust. 1 ustawy opłatę, o której mowa w art. 193 ust. 1 ustala, w drodze decyzji starosta (...). W myśl art. 194 ust. 2 rada powiatu określa, w drodze uchwały, szczegółowe warunki umorzenia w całości lub w części, łącznie z odsetkami, odroczenia terminu płatności, rozłożenia na raty lub odstępowania od ustalenia opłaty, o której mowa w art. 193 ust. 1. Jednocześnie starosta na wniosek lub z urzędu, uwzględniając powyższą uchwałę, może umorzyć w całości lub w części łącznie z odsetkami, odroczyć termin płatności, rozłożyć na raty lub odstąpić od ustalenia tej opłaty. Powyższe regulacje zawierają przesłanki warunkujące wydanie decyzji w przedmiocie ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej. Należy jednakże zauważyć, że przewidziana we wskazanych przepisach instytucja odstąpienia od ustalenia opłaty uzasadnia wdrożenie odrębnego postępowania, w ramach którego organ ocenia w pierwszej kolejności, czy spełnione zostały przesłanki do odstąpienia. Natomiast od wyniku tego postępowania może zależeć przedmiotowość dalszego przebiegu (toczonego z urzędu) postępowania w sprawie ustalenia opłaty. W sytuacji bowiem uznania przez organ, że należy uwzględnić wniosek o odstąpienie, w ogóle nie zachodzi potrzeba wydania kolejnej decyzji, tj. decyzji w przedmiocie ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej. Ponoszenie opłaty przez rodzica zapada przy tym w postaci decyzji ustalającej odpłatność, która jest decyzją związaną (art. 194 ust. 1 ustawy), zaś decyzja odstępująca od ustalenia opłaty jest decyzją uznaniową (art. 194 ust. 3 ustawy). Zatem musi nastąpić ostateczne zakończenie postępowania w sprawie odstąpienia od ustalenia opłaty, a dopiero wówczas, w zależności od wyników tego postępowania, podjęcie orzeczenia w kwestii ustalenia tej opłaty. Należy powtórzyć, że możliwość odstąpienia od ustalenia opłaty na warunkach określonych w akcie prawa miejscowego (art. 194 ust. 1 w związku z art. 3 ustawy) prowadzi do wniosku, że w przypadku złożenia wniosku w tym względzie, rozstrzygnięcie w kwestii ustalenia opłaty musi być poprzedzone rozstrzygnięciem w sprawie odstąpienia od jej ustalenia. Również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 lipca 2016 r. sygn. akt I OSK 3078/14 (dostępny w internetowej bazie orzeczeń NSA) wypowiedział się tej kwestii stwierdzając, że odstąpienie od ustalenia opłaty z istoty rzeczy musi poprzedzać jej ustalenie. W konsekwencji Sąd ten przyjął, że w sytuacji, gdy prawodawca wskazał na przesłanki odstąpienia od ustalenia opłaty, zbadanie tych przesłanek w określonym stanie faktycznym musi nastąpić przed ustaleniem opłaty, zwłaszcza że z treści art. 194 ust. 3 ustawy wynika, że odstąpienie od ustalenia opłaty może nastąpić również z urzędu. Wydanie decyzji w przedmiocie odstąpienia od ustalenia opłaty powoduje, że do czasu uzyskania przez tę decyzję waloru ostateczności nie może być rozstrzygana sprawa ustalenia tej opłaty (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 9 września 2014 r. sygn. akt III SA/Kr 410/14 i wyrok WSA w Opolu z dnia 31 sierpnia 2013 r. sygn. akt II SA/Op 277/13, dostępne w internetowej bazie orzeczeń NSA). Ustalanie opłaty, w sytuacji odstąpienia od jej ustalania jest bezprzedmiotowe, a bezprzedmiotowość tę powoduje jedynie ostateczne zakończenie sprawy odstąpienia od ustalenia opłaty decyzją o odstąpieniu od ustalenia opłaty (por. wyrok NSA z dnia 14 lutego 2017 r. sygn. akt I OSK 2171/16, dostępny w internetowej bazie orzeczeń NSA). Ponadto, z unormowań procedury administracyjnej jednoznacznie wynika, że jedną indywidualną sprawę administracyjną załatwia się jedną decyzją (art. 1 pkt 1, art. 61, art. 66 § 1 i art. 104 k.p.a.). W rozpatrywanej sprawie organy orzekające tak właśnie uczyniły, bowiem obie wskazane wyżej sprawy stanowiły przedmiot odrębnych postępowań i decyzji. W dniu 16 lutego 2015 r. skarżąca i A.j W.złożyli odrębnie wnioski o odstąpienie od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej, które po ponownym ich rozpatrzeniu, a to w konsekwencji wyroku tut. Sądu z dnia 17 maja 2016 r. o sygn. akt IV SA/Gl 608/15, organ I instancji wydał odrębnie dwie decyzje z dnia [...] r., nr [...] na rzecz A. W. oraz nr [...]na rzecz skarżącej w sprawie odmowy odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt J. W. w pieczy zastępczej, za okres od 1 stycznia 2015 r. do 30 kwietnia 2016 r. Obie decyzje stały się ostateczne wobec braku wniesienia od nich w terminie odwołania. Stąd też, zarówno decyzja organu I instancji, jak i decyzja organu odwoławczego zostały wydane prawidłowo po wcześniejszej odmowie odstąpienia od ustalenia przedmiotowej opłaty. Wyżej wymienione działanie organów, w świetle przytoczonego orzecznictwa jest prawidłowe. Obowiązkiem organu w pierwszej kolejności było bowiem dokonanie oceny przesłanek do odstąpienia od ustalenia opłaty i ostateczne rozstrzygnięcie tej kwestii, gdyż ewentualne uwzględnienie żądania skarżącej czyniłoby bezprzedmiotowym postępowanie prowadzone z urzędu o ustalenie opłaty. W ocenie Sądu, organ orzekające w sprawie nie dopuścił się także innych naruszeń przepisów prawa, które Sąd winien zbadać w granicach przedmiotowej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W tym miejscu zaakceptować należy również należy pouczenie zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż z uwagi na zwarcie przez skarżącą w podaniu z dnia 22 stycznia 2017 r. zarówno odwołania od decyzji organu I instancji, jak i wniosku o umorzenie w całości opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej oraz mając na uwadze postanowienie organu I instancji z dnia [...] r. koniecznym będzie podjęcie przez ten organ rozstrzygnięcia w tym przedmiocie niezwłocznie po tym, jak zaskarżona decyzja stanie się ostateczna. Istnieją bowiem instrumenty prawne, które służą łagodzeniu sytuacji rodziców zobowiązanych do ponoszenia przedmiotowej opłaty, na podstawie art. 194 ust. 3 ustawy. Na skutek złożenia takiego wniosku organ zobligowany jest do oceny podnoszonej przez skarżącą jej trudnej sytuacji, w świetle przesłanek określonych w uchwale Rada Miasta R. z dnia [...] r., Nr [...] w sprawie szczegółowych warunków umarzania w całości lub w części, łącznie z odsetkami, odroczenia terminu płatności, rozłożenia na raty lub odstępowania i ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej (Dz. Urz. Woj. [...] poz. 2056), zmienionej następnie uchwałą Rady Miasta R. nr [...] z dnia [...] r. w sprawie zmiany uchwały nr [...] Rady Miasta R. z dnia [...] r. w sprawie określania szczegółowych warunków umorzenia w całości lub w części, łącznie z odsetkami, odroczenia terminu płatności, rozłożenia na raty oraz odstępowania od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej oraz podjęcia decyzji administracyjnej, w której przedstawiłby konsekwencje prawne swojej oceny. W tym stanie rzeczy, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.