IV SA/Gl 433/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy w formie gorącego posiłku w kwestii wniosku o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia: ustanowić dla skarżącego adwokata z urzędu;

W dniu 13 czerwca 2017 r. M.K. złożył do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W treści tego formularza oświadczył, że w okresie od grudnia 2014 r. do końca 2015 r. przebywał w Zakładzie Karnym, uskarża się na poważne problemy zdrowotne, gospodaruje samotnie, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości i nie osiąga jakichkolwiek dochodów. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może zostać przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może być udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Na wstępie należy odnotować, że przedmiotem skargi M.K. jest decyzja administracyjna wydana w przedmiocie zasiłku okresowego z pomocy społecznej. Skarżący korzysta więc w niniejszej sprawie ze zwolnienia od kosztów sądowych z mocy samego prawa, na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. i dlatego jego wniosek w tym zakresie jest od samego początku bezprzedmiotowy, a jako taki nie podlega rozpoznaniu (stanowisko koresponduje z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 czerwca 2017 r. - karta nr 9 akt sprawy). Odnosząc się natomiast do wniosku strony o ustanowienie adwokata należy wskazać, iż w myśl zasady sformułowanej w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 § 3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie jednego z wymienionych w tym przepisie profesjonalnych pełnomocników) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń skarżącego wynika, że nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Równocześnie, jego trudną sytuację materialną i życiową potwierdzają dokumenty znajdujące się w aktach administracyjnych niniejszej sprawy (vide: między innymi kwestionariusz wywiadu środowiskowego, decyzja o przyznaniu pomocy w formie gorącego posiłku), jak również w aktach administracyjnych innej sprawy z jego skargi, zarejestrowanej w tutejszym Sądzie pod sygn. akt IV SA/Gl 1061/16. Z dokumentów tych wynika, że M.K. egzystuje w trudnych warunkach albowiem zamieszkuje bez umowy najmu w lokalu, w którym nie ma prądu ani gazu i nie uzyskuje dochodów korzystając ze wsparcia brata swojej zmarłej matki (który opłaca to mieszkanie) oraz z pomocy społecznej. Równocześnie brak jest okoliczności, które mogłyby wskazywać, aby sytuacja ta miała ulec w międzyczasie istotnej poprawie. W tym stanie rzeczy należało uznać, że powyższe informacje świadczą w sposób dostatecznie wiarygodny o tym, iż skarżący nie jest w stanie wygenerować środków pozwalających na opłacenie adwokata z wyboru. Dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy.