IV SA/Gl 43/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Siudyka po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia i zwrotu nienależnie pobranego zasiłku pielęgnacyjnego w kwestii wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej

Pismem z dnia 7 lutego 2018 r. adw. T. B działając jako pełnomocnik strony skarżącej wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W treści wniosku podał, że z uwagi na okres Świąt Bożego Narodzenia i Nowego Roku korespondencję kierowaną na adres kancelarii, odbierał osobiście w placówce pocztowej, następnie przekazywał całą korespondencję pracownikom kancelarii, którzy mieli między innymi oznaczyć datę odbioru korespondencji. W dniu 4 lutego 2018 r. przygotowując projekt skargi kasacyjnej pełnomocnik strony skarżącej ustalił, że wyrok z dnia 29 listopada 2017 r. został doręczony w dniu 4 stycznia 2018 r., a nie w dniu 9 lutego 2018 r. jak błędnie oznaczył jego odbiór pracownik kancelarii. Podniósł, że na początku roku nastąpiło ponadprzeciętne nagromadzenie wykonywanych przez niego obowiązków, co przedłożyło się na ilość pracy pracowników kancelarii, a w konsekwencji na nieprawidłowe oznaczenie daty odbioru przesyłki. Wskazał, że uchybienie terminu jest nieznaczne wynosi 4 dni, strona skarżąca nie ponosi winy za uchybienie terminu, nie powinna więc ponosić z tego tytułu negatywnych konsekwencji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., przewiduje, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Wskazać w tym miejscu należy, że zgodnie z treścią art. 173 § 1 P.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 177 § 1 P.p.s.a.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto strona winna równocześnie z wnioskiem dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W przedmiotowej sprawie Sąd uznał, że pełnomocnik skarżącego zachował ustawowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wnioskodawca o błędnym oznaczeniu daty odbioru przesyłki dowiedział się w dniu 4 lutego 2018 r., natomiast wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie 7 dni licząc od tej daty, tj. 8 lutego 2018 r. wraz ze skargą kasacyjną oraz jej odpisem. Podnieść jednak należy, że samo wniesienie wniosku o przywrócenie terminu w przewidzianym do tego terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej. Odwołując się do ugruntowanego w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądu wskazać należy, że wniosek strony o przywrócenie terminu, musi wskazywać na brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka pozytywna wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych, w tym związanych z wnoszeniem skargi kasacyjnej lub opinii o braku podstaw do jej wniesienia. Przy ocenie braku winy należy zatem przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy i uwzględniać jedynie te przeszkody, których strona nie mogła usunąć przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe, gdy strona dopuści się choćby lekkiego niedbalstwa w prowadzeniu swojej sprawy. Podkreślić przy tym należy, że na profesjonalnym pełnomocniku ciąży szczególny obowiązek dbałości o terminowość i prawidłowość dokonywanych czynności procesowych. W sytuacjach, gdy od prawidłowego dokonania danej czynności zależy dalszy bieg powierzonej pełnomocnikowi sprawy zasadnym jest wymaganie od tego pełnomocnika maksimum staranności. Rzetelność wykonania czynności procesowych przekładać się będzie bowiem na prawo strony do obrony swoich interesów i ochrony jej praw (vide: wyrok NSA z dnia 2 października 2015r., II OSK 148/14, LEX nr 1987030). Zaznaczyć również trzeba, że w przypadku gdy strona jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika przy ustaleniu jej winy w niezachowaniu terminu należy mieć na uwadze działania pełnomocnika, który dopuszczając się negatywnych zaniedbań oraz uchybień swoim działaniem działa bezpośrednio na szkodę mocodawcy (por. postanowienie NSA z dnia 23 września 2014 r. sygn. akt II GZ 523/14). Co więcej, zawodowy charakter działalności profesjonalnych pełnomocników powoduje, że ich odpowiedzialność obejmuje także działania osób, którymi posługują się wykonując swój zawód (por. postanowienie NSA z dnia 8 listopada 2011 r. sygn. akt I GZ 498/14). Podnoszona przez pełnomocnika skarżącego okoliczność błędnego oznaczenia daty odbioru korespondencji przez jego kancelarię, nie wskazuje zatem na brak winy strony w uchybieniu terminu. Fachowy pełnomocnik zobowiązany jest bowiem w taki sposób zorganizować pracę prowadzonej przez siebie kancelarii, aby reprezentowane przez niego strony nie poniosły szkody związanej z uchybieniem terminu do dokonania czynności procesowych. Właściwa organizacja wewnętrznej pracy w kancelarii jest traktowana jako dochowanie staranności warunkującej brak winy w uchybieniu terminu (por. postanowienie NSA z dnia 24 kwietnia 2013 r. sygn. akt II OZ 310/13). Nadto w postanowieniu z dnia 14 stycznia 2015 r. sygn. I OZ 1218/14 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że w klauzuli "należytej staranności", która jest punktem oceny braku winy, niewątpliwie mieści się organizacja odbioru korespondencji. W rozpoznawanej sprawie pełnomocni strony skarżącej nie wykazał, że uchybił terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej bez swojej winy. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.