IV SA/Gl 407/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w kwestii przyznania pełnomocnikowi skarżącego wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu postanawia: przyznać od Skarbu Państwa na rzecz radcy B.B. wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług w łącznej kwocie 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 12 lutego 2014 r. oddalił skargę A.G. Skargę kasacyjną od powyższego orzeczenia wniósł radca prawny B.B. ustanowiony postanowieniem Sądu z dnia 23 kwietnia 2013 r. W skardze kasacyjnej zawarto wniosek o zwrot kosztów postępowania, w tym kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu. Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną (sygn. akt I OSK 2415/13). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy pełnomocnik procesowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady przyznawania wynagrodzenia reguluje natomiast rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349). Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b cytowanego rozporządzenia stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w wynoszą drugiej instancji: za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50 % stawki minimalnej, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75 % tej stawki. Z kolei według § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c w innej sprawie niż wymienione w pkt 1 lit. a – b powyższego przepisu stawka w pierwszej instancji wynosi 240 zł. Odnosząc się bezpośrednio wniosku złożonego przez pełnomocnika skarżącego należy zważyć, że sporządził on i wniósł skargę kasacyjną, przy czym nie prowadził sprawy w pierwszej instancji. Zatem stawka minimalna za czynności dokonane przez niego w postępowaniu kasacyjnym wynosi 75 % kwoty 240,00 zł - tj. 180,00 zł oraz 41,40 zł tytułem podatku od towarów i usług (23%), co łącznie daje kwotę 221,40 zł. W tym stanie rzeczy, wobec poprawnego wniosku należało orzec o przyznaniu wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane w ramach prawa pomocy przyznanego skarżącej z urzędu w wysokości jak w sentencji.