IV SA/Gl 315/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na pismo Przewodniczącego Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego Izby Radców Prawnych w Katowicach z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nieprzekazania odwołania w sprawie nienależytego wykonywania obowiązków przez radcę prawnego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy postanawia: odmówić przyznania skarżącemu prawa pomocy.

Zgodnie z art. 247 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej ppsa, prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Taka sytuacja występuje w sytuacji, gdy brak kognicji sądu administracyjnego w sposób bezpośredni wynika z przepisów obowiązującego prawa. Tymczasem skarga dotyczy postępowania dyscyplinarnego radców prawnych, w zakresie którego ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1870 ze zm.) nie przewiduje jakiejkolwiek właściwości sądu administracyjnego. Przeciwnie – ustawa ta wskazuje Sąd Najwyższy, i to tylko w zakresie kasacji od orzeczeń Wyższego Sądu Dyscyplinarnego (art. 622 in.). Zauważyć należy, że obecnie Naczelny Sąd Administracyjny dopuszcza stosowanie art. 247 ppsa także w razie wcześniejszego odrzucenia skargi (por. postanowienie z 12 czerwca 2018 r., sygn. akt I OZ 533/18). Sąd orzekający podziela to stanowisko, gdyż odmowa przyznania prawa pomocy poddana jest kontroli instancyjnej, w związku z czym nie może być mowy o pozbawieniu strony prawa do sądu w jakimkolwiek zakresie. Z tych względów orzeczono, jak w sentencji.