IV SA/Gl 3/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego stypendium szkoleniowego i kosztów szkolenia w kwestii wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi p o s t a n a w i a: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu.

Decyzją z dnia [...]r. nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...]r. nr [...], zobowiązującą G.W. do zwrotu nienależnie pobranego stypendium szkoleniowego i kosztów szkolenia. Decyzja organu odwoławczego została doręczona skarżącemu w dniu 24 sierpnia 2016 r. W dniu 2 września 2016 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniosek G.W. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 4 października 2016 r. Starszy referendarz sądowy uwzględnił powyższy wniosek. Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła dla wnioskodawcy pełnomocnika w osobie adwokata T.O. Następnie w piśmie nadanym w dniu 24 listopada 2016 r. G.W., reprezentowany przez wyżej wymienionego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. Jednocześnie pełnomocnik skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do złożenia skargi uzasadniając, że przyczyną, która spowodowała uchybienie terminu do jej wniesienia była "wola skorzystania przez skarżącego z pomocy profesjonalnego pełnomocnika przy sporządzeniu tej skargi". Ponadto wskazał, że w sytuacji, w której przyznano skarżącemu prawo pomocy to ustanie przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi związane jest ściśle z chwilą powzięcia wiadomości przez adwokata o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu. W wykonaniu zarządzenia Sędziego sprawozdawcy wezwano pełnomocnika skarżącego do nadesłania informacji w jakiej dacie dowiedział się o wyznaczeniu go przez Okręgową Radę Adwokacką w K. pełnomocnikiem w przedmiotowej sprawie. W odpowiedzi na powyższe wezwanie w piśmie z dnia 13 lutego 2017 r. adwokat T.O. wskazał, że w dniu 24 października 2016 r. (omyłkowo wskazał rok 2017) dowiedział się o wyznaczeniu go pełnomocnikiem w przedmiotowej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2016 r., poz. 718 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli jednak strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 86 § 1 P.p.s.a.). Poza tym art. 87 § 1 i § 2 P.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych należy wyjaśnić, że w przypadku ustanowienia pełnomocnika z urzędu po upływie terminu do wniesienia skargi lub środka zaskarżenia, pełnomocnik ten wraz z dokonaniem tej czynności zobowiązany jest złożyć wniosek o przywrócenie terminu do jej dokonania. Zasadniczo przyjmuje się, że termin ten biegnie od dnia ustanowienia pełnomocnika w sprawie (por. postanowienie NSA z dnia 24 stycznia 2014 r., II FZ 1544/13). Jednakże w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego stwierdzono wielokrotnie, że przyczyna uchybienia terminu, o której mowa w powołanym przepisie ustaje w momencie, gdy pełnomocnik zyskuje pełną możliwość działania w sprawie. Siedmiodniowy termin, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a. rozpoczyna zatem bieg po dacie, w której ustanowiony – w ramach przyznanego stronie prawa pomocy pełnomocnik – realnie mógł sporządzić i wnieść środek zaskarżenia po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu pełnomocnikiem w sprawie (por. postanowienia NSA: z dnia 11 października 2011 r., II FZ 570/11; z dnia 18 lipca 2014 r., II FZ 1100/14; z dnia 17 marca 2015 r., II OZ 184/15). W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do złożenia skargi, pismem nadanym w dniu 24 listopada 2016 r. Jednocześnie w piśmie z dnia 13 lutego 2017 r. wskazał, że dowiedział się o wyznaczeniu go pełnomocnikiem w przedmiotowej sprawie w dniu 24 października 2016 r. (omyłkowo wskazując rok 2017). Wobec tego, termin do złożenia skargi wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia upłynął z dniem 23 listopada 2016 r. W związku z powyższym - na podstawie art. 88 P.p.s.a., według którego spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym - należało orzec, jak w sentencji.