IV SA/Gl 237/18

. P O S T A N O W I E N I E Dnia 23 kwietnia 2018 r. . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. S., M.K. na decyzję Zarządu Województwa Śląskiego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności członków organu zarządzającego w przedmiocie zwrotu dofinansowania w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego na lata 2007 – 2013. postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji .

D. S. i M.K. reprezentowane przez radcę prawnego R.O. pismem z dnia [...] wniosły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Zarządu Województwa Śląskiego z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora [...] Centrum Przedsiębiorczości w C. z [...] nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności członków organu zarządzającego w przedmiocie zwrotu dofinansowania w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego na lata 2007 – 2013. We wskazanym piśmie pełnomocnik skarżących wystąpił do tutejszego Sądu z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem pełnomocnika skarżących wykonanie tej decyzji spowoduje szkodę, której nie da się naprawić. Podkreślono, że skarżące są pracownikami najemnymi i nie dysponują odpowiednimi środkami, które umożliwiły by wykonanie obowiązków wynikających z tej decyzji. Nadto podkreślono, że D. S. wychowuje niepełnosprawne dziecko i niezbędne są dla niej środki finansowe na jego rehabilitację, a M. K. jest osobą niepełnosprawną legitymującą się umiarkowanym stopniem niepełnosprawności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) stanowi, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże, w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zgodnie z przedstawioną regulacją prawną wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest instytucją o charakterze wyjątkowym, stanowiącą odstępstwo od ogólnej reguły, zgodnie z którą wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Ciężar wykazania, że wykonanie decyzji rodzi niebezpieczeństwo wywołania po stronie skarżącego szkody i to o znacznych rozmiarach lub powstania trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na wnioskodawcy. Wniosek w tym zakresie powinien wobec tego zawierać konkretne informacje o stanie faktycznym oraz okoliczności pozwalające na przyjęcie, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd nie dokonuje natomiast oceny zasadności skargi, gdyż ustawa normująca postępowanie przed sądami administracyjnymi nie zawiera regulacji umożliwiającej zastosowanie omawianej instytucji w zależności od oceny prawdopodobieństwa wadliwości zaskarżonego aktu lub czynności. Mając na uwadze przedstawione powyżej rozważania przyjdzie stwierdzić, że pełnomocnik skarżących wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje znaczną szkodę lub też nieodwracalne skutki. W tych okolicznościach uznano, że wniosek pełnomocnika skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania skargi przez Sąd zasługuje na uwzględnienie. Mając na względzie przedstawioną argumentację, na mocy art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia