IV SA/Gl 237/14

P O S T A N O W I E N I E Dnia 5 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. H. na akt Wójta Gminy J. z dnia [...] r. w przedmiocie powierzenia stanowiska Dyrektora Zespołu Szkół nr [...] w S. p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

Pismem z dnia 27 sierpnia 2013 r. L. H. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na akt Wójta Gminy J. z dnia [...] r. w przedmiocie powierzenia stanowiska Dyrektora Zespołu Szkół nr [...] w S. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 28 lutego 2014 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od opisanej wyżej skargi w kwocie 300 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis wyżej przywołanego wezwania został doręczony do rąk dorosłego domownika w dniu 14 marca 2014 r., co wynika z dowodu zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k.22). Skarżąca do dnia dzisiejszego nie uiściła wymaganego wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi w myśl § 2 art. 230 P.p.s.a. są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. W myśl art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Co więcej, zgodnie z § 3 cytowanego przepisu skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie skarżąca L. H., mimo prawidłowego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego nie uiściła go w zakreślonym siedmiodniowym terminie, który upłynął z dniem 21 marca 2014 r. (piątek), dlatego też po myśli art. 220 § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.