IV SA/Gl 205/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, , po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy z tytułu niepłacenia alimentów w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącej o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: przyznać adwokat A.R. kwotę 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych 40/100) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu w ramach przyznanego prawa pomocy;

Wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2014 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę J.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. nr [...], z dnia [...]. Następnie, to jest postanowieniem z dnia 10 lipca 2014 r. Sąd ustanowił dla skarżącego adwokata, na którego Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła A.R. W dniu [...], wskazana wyżej adwokat złożyła do Sądu pismo procesowe datowane na [...], w którym zawarła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w sprawie wyroku wywodząc, iż orzeczenie to nie narusza w żaden sposób przepisów prawa materialnego ani procesowego. W piśmie tym pełnomocnik wyraziła równoczesny wniosek o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie niniejszej opinii składając oświadczenie, że opłata z tego tytułu nie została uiszczona w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Artykuł 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) stanowi, że pełnomocnik procesowy wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W niniejszym przypadku zastosowanie mają uregulowania rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461). Stosownie zatem do treści § 19 przywołanego rozporządzenia, koszty ponoszone w przedmiotowym zakresie przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% określonych w tym akcie wykonawczym stawek minimalnych oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zgodnie przy tym z § 2 ust. 1 wskazanej regulacji, sąd zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, bierze pod uwagę niezbędny nakład jego pracy, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Odnosząc się do żądania zgłoszonego przez adwokat A.R. trzeba podnieść, że jej wniosek należało rozpoznać w kontekście § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) cytowanego rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. W myśl tego unormowania, stawka minimalna wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej ustalona została jako 50% stawki minimalnej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, lub - w sytuacji gdy nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% wskazanej stawki. Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł wobec wnioskującej adwokat o przyznaniu kosztów zastępstwa prawnego wykonanego w ramach prawa pomocy, w kwocie 221,40 zł, na co składa się należne wynagrodzenie w wysokości 180 zł (75% stawki minimalnej, która w niniejszej sprawie wynosi 240 zł - §18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r.), podwyższone - stosownie do §2 ust. 3 cytowanego aktu wykonawczego - o podatek od towarów i usług obliczony według stawki 23 %, wynoszący 41,40 zł