IV SA/Gl 15/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska, Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz, Protokolant Katarzyna Lisiecka-Mitula, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 września 2017 r. sprawy ze skargi A. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwrotu zasiłku dla bezrobotnych uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r. nr [...].

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Prezydent Miasta C. orzekł o zwrocie przez A. W. nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych za okres od 28 lutego 2014 r. do 31 marca 2014 r. w kwocie brutto 802,00 zł w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu 4 listopada 2013 r. A. W. został zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy w C., jako osoba bezrobotna z prawem do zasiłku dla bezrobotnych. W dniu 28 lutego 2014 r. w Krajowym Rejestrze Sądowym dokonano wpisu "A" z siedzibą w C., z którego wynikało, że jednym z członków zarządu tej Spółdzielni jest A. W. W związku z tym decyzją Prezydenta Miasta C. z dnia [...]r. nr [...] orzeczono utratę przez ww. z dniem 28 lutego 2014 r. statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Rozstrzygnięcie to Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzją z dnia [...]r. nr [...]. Organ uznał zatem, że stan faktyczny sprawy wyczerpuje hipotezę normy art. 76 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 674 ze zm. – dalej "ustawa o promocji"), bowiem zasiłek został wypłacony mimo zaistnienia okoliczności powodujących ustanie prawa do jego pobierania, zaś pobierający to świadczenie był prawidłowo pouczony o tych okolicznościach. W odwołaniu od tej decyzji A. W. zarzucił organowi naruszenie błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że jest zobowiązany do zwrotu nienależnie pobranego zasiłku, w sytuacji złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. Wojewoda [...], decyzją z dnia [...]r Nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, podzielając ustalenia i wnioski tego organu. Organ odwoławczy podkreślił, że przesłanką warunkującą pobieranie zasiłku dla bezrobotnych jest legitymowanie się statusem osoby bezrobotnej, natomiast ostateczną decyzją z dnia [...]r. organ zatrudnienia orzekł o utracie praz stronę statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku z uwagi na niespełnienie przesłanek z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji, gdyż w związku z pełnieniem od 28 lutego 2014 r. funkcji członka zarządu "A" nie jest osobą zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy. Natomiast o zaistniałych okolicznościach powodujących brak gotowości do podjęcia zatrudnienia, konsekwencjach wynikających z niespełnienia przesłanek osoby bezrobotnej strona została prawidłowo pouczona. Zatem pobrany przez nią zasiłek dla bezrobotnych jako świadczenie nienależnie pobrane podlega zwrotowi na podstawie art. 76 ust. 2 pkt 1 ustawy o promocji. Ponadto organ wyjaśnił, że wniesienia skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, a tym samym nie zaistniały przeszkody do wszczęcia przez organ I instancji postępowania w niniejszej sprawie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach A. W. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucając naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Zdaniem skarżącego organ odwoławczy winien był zawiesić postępowanie do czasu rozpatrzenia jego skargi wniesionej do WSA w Gliwicach na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r., gdyż jej uwzględnienie oznacza, że był uprawniony do otrzymywania zasiłku dla bezrobotnych. Odpowiadając na skargę organ odwoławczy postulował jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Postanowieniem z dnia [...]r. tut. Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zawiesił postępowanie sądowe w niniejszej sprawie, gdyż w sprawie o sygn. IV SA/Gl 895/14 Wojewódzki Sad Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 21 maja 2015 r. oddalił skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. o utracie przez skarżącego statutu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku z dniem 28 lutego 2014 r. , natomiast od wyroku tego została wniesiona skarga kasacyjna. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 17 lutego 2017 r., sygn. akt I OSK 2731/15 uchylił wyrok WSA w Gliwicach z dnia 21 maja 2015 r. IV SA/Gl 895/14 oraz zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...]r. nr [...]. W uzasadnieniu tego wyroku Naczelny Sąd Administracyjny za niezasługujące na aprobatę uznał automatyczne zrównywanie pozycji członka zarządu spółdzielni socjalnej oraz członka zarządu spółki prawa handlowego. Stwierdził, że zabieg taki musi prowadzić do nieuprawnionego przyjęcia, że skarżący pełniąc funkcję członka zarządu spółdzielni socjalnej nie jest zdolny i gotowy do podjęciu zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub danej służbie albo innej pracy zarobkowej, a w konsekwencji do naruszenia art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji. W konsekwencji uznał, że w okolicznościach sprawy brak było podstaw do pozbawienia A. W. statusu bezrobotnego. Postanowieniem z dnia 20 lipca 2017 r. tut Sąd podjął zawieszone postępowanie w związku z przywołanym wyżej wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), zwanej dalej "P.p.s.a.", Sąd uwzględniając skargę na decyzję, uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto na podstawie art. 134 § 1 P.p.s.a sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Mając na uwadze powyższe kryteria, stwierdzić należało, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody [...] [...]r Nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Prezydent Miasta C. z dnia [...]r. o zwrocie przez A. W. nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych za okres od 28 lutego 2014 r. do 31 marca 2014 r. w kwocie brutto 802,00 zł. Decyzje te zostały wydane w związku z pozbawieniem skarżącego z dniem 28 lutego 2014 r. statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku na podstawie ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta C. z dnia [...]r. nr [...]. Tymczasem Naczelny Sąd Administracyjny prawomocnym wyrokiem z dnia 17 lutego 2017 r., sygn. akt I OSK 2731/15 uchylił wyrok tut. Sądu z dnia 21 maja 2015 r. IV SA/Gl 895/14 oddalający skargę A. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...]r. nr [...] o utracie przez A. W. statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku dla bezrobotnego z dniem 28 lutego 2014 r. oraz uchylił te decyzje. Uchylenie przez Naczelny Sąd Administracyjny wskazanych decyzji Wojewody [...] z [...]r. oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Prezydenta Miasta C. z dnia [...]r. o pozbawieniu A. W. statutu osoby bezrobotnej oraz zasiłku dla bezrobotnych oznacza, że odpadła podstawa prawna wydania zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji Wojewody [...] z dnia [...]r. i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r. w sprawie zwrotu nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych. Natomiast zgodnie z art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a., jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję, która następnie została uchylona lub zmieniona wznawia się postępowanie administracyjne zakończone decyzją ostateczną. Powyższe powoduje konieczność wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji Wojewody [...] z dnia [...]r. oraz decyzji ją poprzedzającej, skoro zostały one wydane na skutek decyzji, które zostały przez Sąd uchylone. Zachodzi bowiem – jak to już wyżej wskazano – przesłanka wznowienia postępowania, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a., co stanowi z kolei podstawę do uchylenia przez Sąd decyzji, określoną w art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) w zw. z art. 135 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy Sąd orzekł, jak w sentencji.