IV SA/Gl 143/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek, , , po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o zatrudnieniu na kolonii letniej postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 16 stycznia 2017 r. H. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wydania zaświadczenia o zatrudnieniu na kolonii letniej. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 27 lutego 2017 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącej do rąk dorosłego domownika dnia 14 marca 2017 r., co wynika z dowodu zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k.11). W wyznaczonym przez Sąd terminie skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. dalej P.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi w myśl § 2 art. 230 P.p.s.a. są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. W myśl art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Co więcej, zgodnie z § 3 cytowanego przepisu skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie H. G., mimo prawidłowego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego nie uiściła go w zakreślonym siedmiodniowym terminie, który upłynął z dniem 21 marca 2017 r. Dlatego też po myśli art. 220 § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.