Sygnatura
IV SA/Gl 115/17
Postanowienie WSA w Gliwicach z 25 stycznia 2018 r., IV SA/Gl 115/17 – choroby zawodowe
Wynik
Orzeczono o przyznaniu wynagrodzenia za zastępstwo prawne
- Sąd
- Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
- Data orzeczenia
- 25 stycznia 2018
Treść rozstrzygnięcia
Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. Z. na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: przyznać adwokatowi B. J. kwotę 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden zł 40/100) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu;
Analiza z kontekstem sprawy
Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Uzasadnienie
Wyrokiem wydanym w dniu 28 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę w niniejszej sprawie. Następnie, postanowieniem z dnia 26 września 2017 r. starszy referendarz sądowy uwzględnił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy ustanawiając dla niego pełnomocnika z urzędu, na którego Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła adwokata B. J. W dniu 9 listopada 2017 r. wspomniany pełnomocnik złożył do Sądu opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku wywodząc, iż brak jest przesłanek mogących uzasadniać kwestionowanie tego orzeczenia. Równocześnie wniósł o przyznanie kosztów udzielonej skarżącemu pomocy prawnej oświadczając, iż koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części. Zarządzeniem z dnia 20 listopada 2017 r. sędzia sprawozdawca stwierdziła, że powyższa opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej została sporządzona z zachowaniem zasad należytej staranności. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje. Artykuł 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - dalej p.p.s.a stanowi, że pełnomocnik procesowy wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W rozpoznanym przypadku mają zastosowanie przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1714 ze zm.). Zgodnie z § 2 tego rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata ustanowionego z urzędu. W treści § 4 ust. 1 sformułowano zasadę, zgodnie z którą opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4 tego aktu. Z kolei ustęp 2 przywołanego przepisu umożliwia ustalenie opłaty w wysokości wyższej, a nieprzekraczającej 150 % opłaty ustalonej w ust. 1 uzależniając to od uwzględnienia nakładu pracy adwokata, w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu; wartości przedmiotu sprawy; wkładu adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie oraz od stopnia zawiłości sprawy, w szczególności trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenia i przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności. Mając na uwadze treść przywołanych wyżej unormowań, w tym oceniwszy działanie pełnomocnika strony przez pryzmat kryteriów wskazanych w cytowanym § 4 ust. 2 rozporządzenia z dnia 3 października 2016 r., przyznano mu wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej ustalone na podstawie § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b przywołanego rozporządzenia, w kwocie 180 zł odpowiadającej 75 % opłaty określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit c tego aktu. Przedmiotową kwotę podwyższono o podatek od towarów i usług, w wysokości 41,40 zł, zgodnie z § 4 ust. 3 cytowanego rozporządzenia. Niniejsze rozstrzygnięcie wydano nadto na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a.
Informacje o sprawie
- Data wpływu
- 13 lutego 2017
- Symbol z opisem
- 6200 Choroby zawodowe
- Hasła tematyczne
- Koszty sądowe
- Skarżony organ
- Inspektor Sanitarny
- Sędziowie
- Andrzej Majzner /przewodniczący sprawozdawca/
Powołane przepisy
Powiązane dokumenty
Sygnatura: IV SA/Wr 619/17 · 25 stycznia 2018
Postanowienie WSA we Wrocławiu z 25 stycznia 2018 r., IV SA/Wr 619/17 – choroby zawodowe
Sygnatura: IV SA/Gl 944/17 · 25 stycznia 2018
Wyrok WSA w Gliwicach z 25 stycznia 2018 r., IV SA/Gl 944/17 – choroby zawodowe
Sygnatura: II SA/Sz 1418/17 · 25 stycznia 2018
Wyrok WSA w Szczecinie z 25 stycznia 2018 r., II SA/Sz 1418/17 – choroby zawodowe
Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny