IV SA/Gl 1060/16

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w kwestii wniosku o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia: ustanowić dla skarżącego adwokata z urzędu;

W dniu 7 marca 2017 r. M. K. złożył do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W treści tego formularza oświadczył, że w okresie od grudnia 2014 r. do końca 2015 r. przebywał w Zakładzie Karnym, uskarża się na poważne problemy zdrowotne, gospodaruje samotnie, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości i nie osiąga jakichkolwiek dochodów. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może zostać przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może być udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Na wstępie należy odnotować, że przedmiotem skargi M. K. jest decyzja administracyjna wydana w przedmiocie zasiłku celowego z pomocy społecznej. Skarżący korzysta więc w niniejszej sprawie ze zwolnienia od kosztów sądowych z mocy samego prawa, na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. i dlatego jego wniosek w tym zakresie jest od samego początku bezprzedmiotowy, a jako taki nie podlega rozpoznaniu (stanowisko koresponduje z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 marca 2017 r. - karta nr 12 akt sprawy). Odnosząc się natomiast do wniosku strony o ustanowienie adwokata należy wskazać, iż w myśl zasady sformułowanej w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie jednego z wymienionych w tym przepisie profesjonalnych pełnomocników) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń skarżącego wynika, że nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Równocześnie trudną sytuację materialną i życiową wnioskodawcy potwierdzają dokumenty znajdujące się w aktach administracyjnych niniejszej sprawy (vide: między innymi kwestionariusz wywiadu środowiskowego, decyzja o przyznaniu zasiłku celowego). Z dokumentów tych wynika, że M. K. egzystuje w trudnych warunkach albowiem zamieszkuje w lokalu, w którym nie ma prądu ani gazu i nie uzyskuje dochodów korzystając ze wsparcia brata swojej zmarłej matki (który opłaca to mieszkanie) oraz z pomocy społecznej (zasiłek celowy na zakup żywności, pomoc w formie gorącego posiłku). Wspomniane dokumenty obrazują wprawdzie sytuację skarżącego sprzed ponad pół roku, jednakże brak jest okoliczności, które mogłyby wskazywać, aby sytuacja ta miała ulec w międzyczasie istotnej poprawie. W tym stanie rzeczy należało uznać, że powyższe informacje świadczą w sposób dostatecznie wiarygodny o tym, iż skarżący nie jest w stanie wygenerować środków pozwalających na opłacenie adwokata z wyboru. Dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.