IV SA/Gl 1013/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz, , , po rozpoznaniu w dniu 26 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.R. na pismo [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie refundacji kosztów leczenia p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.

W piśmie z dnia 3 października 2016 r. Z. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na pismo [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kosztów leczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm., dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Według art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie. Z powyższego wynika, że skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można złożyć jedynie na decyzję, która wydana została w wyniku odwołania złożonego przez stronę w postępowaniu administracyjnym, a zatem na decyzję organu drugiej instancji. W niniejszej sprawie Z. R. przedmiotem skargi uczynił pismo [...]Oddziału Wojewódzkiego NFZ w K. z dnia [...] r. nr [...]. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że w sprawach, które przepis nakazuje rozstrzygać w drodze decyzji (tak jak to ma miejsce przedmiotowej sprawie) za decyzje uznaje się pisma, które nie spełniają wprawdzie w całości formy przewidzianej w art. 107 K.p.a., ale zawierają elementy konstytutywne decyzji administracyjnej, tj. przynajmniej oznaczenie organu, który je wydał, wskazanie adresata, rozstrzygnięcie o istocie sprawy (chociażby dorozumiane) oraz podpisy osoby reprezentującej organ administracji (por. wyrok NSA z dnia 27 stycznia 2016 r., sygn. akt I OSK 1438/15; dostępny w bazie orzeczeń CBOIS). Decyzja taka, choć wadliwa, zapewnia stronie możliwość skorzystania z przysługujących jej uprawnień procesowych, a zwłaszcza z wniesienia odwołania, a następnie skargi do sądu administracyjnego. Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy podkreślenia wymaga, że pismo [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ w K. z dnia [...] r. zawiera minimum elementów pozwalających na uznanie go za decyzję administracyjną, gdyż został w nim oznaczony organ, od którego pochodzi, data wydania i podpis osoby reprezentującej organ oraz oznaczona została strona, do której jest skierowane. Zawiera ono także osnowę, tj. rozstrzygnięcie władcze i jednostronne będące ustosunkowaniem się do żądania strony. Na powyższe pismo skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Jednakże od pisma tego, traktowanego jako decyzja, skarżący powinien wnieść odwołanie do organu wyższego stopnia tj. Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, od zachowania którego to wymogu nie zwalnia brak pouczenia o terminie i sposobie jego zaskarżenia (czy też nieprawidłowe pouczenie) w tym zakresie. [...] Oddział NFZ w K., działał w niniejszej sprawie jako organ pierwszej instancji i stąd też od powyższego pisma przysługiwało stronie prawo wniesienia odwołania. Skoro skarżący nie wykorzystał przysługujących mu środków prawnych, nie został spełniony formalny warunek wniesienia skargi do sądu. Skutkuje to niedopuszczalnością wniesienia skargi. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić. Na marginesie dodać należy, że w sytuacji, gdy z powodu braku pouczenia co do środka zaskarżenia, upłynął termin do wniesienia odwołania, strona ma prawo złożenia do organu wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia.