III SPP/Gd 73/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 1 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu T. L. od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 28 lipca 2020 r. o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 272/20 ze skargi T. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 9 grudnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej zajęcia pasa drogowego postanawia: utrzymać zarządzenie referendarza sądowego z dnia 28 lipca 2020 r. w mocy.

Zaskarżonym zarządzeniem referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pozostawił wniosek T. L. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Referendarz sądowy wskazał, że stosownie do art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) - dalej w skrócie jako: "p.p.s.a.", wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy wraz z wezwaniem do jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania doręczono wnioskodawcy w dniu 7 lipca 2020 r. ( k. 11, 19). W wyznaczonym terminie wnioskodawca nie złożył urzędowego formularza, wobec czego referendarz sądowy pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W sprzeciwie od wyżej wskazanego zarządzenia referendarza sądowego skarżący, wnosząc o zmianę zarządzenia i przyznanie pomocy prawnej, zarzucił naruszenie prawa materialnego poprzez stosowanie przepisów k.p.a. zamiast k.p.k. i rozpoznanie sprawy przez sędziego objętego wnioskiem o wyłączenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Sprzeciw skarżącego nie mógł być uwzględniony. W świetle art. 260 § 1 w zw. z art. 258 § 2 punkt 6 p.p.s.a., sąd rozpoznając sprzeciw od zarządzenia o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Zgodnie z art. 260 § 2 zdanie drugie p.p.s.a, sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Jak stanowi art. 257 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Termin do złożenia przez skarżącego wypełnionego formularza upłynął bezskutecznie w dniu 14 lipca 2020 r., wobec czego referendarz sądowy prawidłowo pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Podniesione w sprzeciwie okoliczności nie mają wpływu na zasadność wydanego przez referendarza postanowienia. W postępowaniu w przedmiocie przyznania prawa pomocy stosuje się przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie zaś przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, czy też Kodeksu postępowania karnego. Wniosek skarżącego o wyłączenie Wojewódzkiego sądu Administracyjnego w Gdańsku od rozpoznania jego sprawy został odrzucony postanowieniem z dnia 24 czerwca 2020 r. sygn. akt III SA/Gd 272/20. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 257 w zw. z art. 260 § 1 i § 2 p.p.s.a., utrzymał zarządzenie referendarza w mocy.