III SO/Wr 4/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Moskała po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym, w sprawie z wniosku A. P. o wymierzenie grzywny Wojewodzie Dolnośląskiemu w przedmiocie nieprzekazania skargi postanawia: I. wymierzyć Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywnę w kwocie 200 (słownie: dwieście) złotych; II. zasądzić od Wojewody Dolnośląskiego na rzecz strony skarżącej kwotę 597 (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Pismem z 21 grudnia 2020 r. strona skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył za pośrednictwem platformy e-PUAP skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego. Skarga wpłynęła do organu w dniu 21 grudnia 2020 r. o godzinie 15:54. Skarga ta wraz z załącznikami została wydrukowana przez organ i nadana w urzędzie pocztowym 21 stycznia 2021 r. Do WSA we Wrocławiu wpłynęła 25 stycznia 2021 r. Zarządzeniem z 26 stycznia 2021 r. Przewodniczący Wydziału III wezwał pełnomocnika organu do przekazania na elektroniczną skrzynkę podawczą Sądu skargi wraz z załącznikami, w terminie 7 dni. Organ przekazał skargę w dniu 29 marca 2021 r. Skarga została zadekretowana pod sygn. akt III SAB/Wr 188/21. W dniu 26 stycznia 2021 r. strona skarżąca złożyła za pośrednictwem platformy e-PUAP wniosek o wymierzenie grzywny Wojewodzie Dolnośląskiemu za nieprzekazanie Sądowi skargi w terminie. Wojewoda Dolnośląski, któremu doręczono odpis wniosku o ukaranie grzywną, nie udzielił odpowiedzi na wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W razie niezastosowania się do tych obowiązków, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. (art. 55. § 1 p.p.s.a). Grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie ma charakter mieszany, dyscyplinująco-restrykcyjny. Ma ona bowiem na celu, oprócz dyscyplinowania organu, stanowić sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez zbędnej zwłoki. Przepis art. 54 § 2 p.p.s.a., jasno stanowi, że organ ma wykonać określony w tym przepisie obowiązek w terminie trzydziestu dni od dnia otrzymania skargi. Jak wynika z akt niniejszej sprawy, oraz sprawy o sygn. akt III SAB/Wr 188/21 (pod którą zrejestrowano skargę) organ uchybił terminowi wynikającemu z art. 54 § 2 p.p.s.a. Należy przyjąć, że organ odebrał skargę w dniu 22 grudnia 2020 r. (wpłynęła do organu w formie elektronicznej 21 grudnia 2020 r., ale o godz. 15.54). W konsekwencji trzydziestodniowy termin na przekazanie skargi do Sądu upłynął 21 stycznia 2021 r. W tym dniu organ co prawda przesłał do Sądu skargę, ale w formie papierowego wydruku. Skarga wniesiona natomiast za pośrednictwem platformy e-PUAP powinna być przekazana na elektroniczną skrzynkę podawczą sądu. Organ dopiero w wykonaniu wezwania Sądu przekazał skargę w formie elektronicznej w dniu 29 marca 2021 r., czyli ponad 2 miesiące po terminie. W tym miejscu podkreślenia wymaga, że zakreślenie przez ustawodawcę ram czasowych dopełnienia czynności przewidzianych w art. 54 § 2 p.p.s.a. stanowi odrębny, choć związany z pozostałymi powinnościami wskazanymi w tym przepisie, obowiązek działania organu administracji publicznej, który wyklucza jakąkolwiek swobodę organu w tym zakresie. Wprawdzie potencjalne przekroczenie terminu nie spowoduje bezskuteczności dokonanej czynności, ale ma ono kluczowe znaczenie z punktu widzenia art. 55 § 1 p.p.s.a. i określonego tam przedmiotu postępowania o wymierzenie grzywny (postanowienie NSA z dnia 11 stycznia 2011 r., sygn. akt I OZ 996/10, dostępny w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Uwzględniając powyższe Sąd uznał wniosek skarżącego za uzasadniony i wymierzył organowi grzywnę w wysokości 200 zł. Określając wysokość grzywny Sąd miał na uwadze treść wniosku i charakter sprawy będący przedmiotem skargi (bezczynność), a także brak obiektywnych okoliczności usprawiedliwiających taki stan rzeczy. Z tych wszystkich względów oraz mając na uwadze dyscyplinująco - restrykcyjny charakter omawianej instytucji Sąd stwierdził, że celowym i zasadnym jest nałożenie na Wojewodę Dolnośląskiego grzywny za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę i akt w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Wymiar grzywny został wyliczony na podstawie art. 154 § 6 p.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a.