III SO/Wr 18/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym, w sprawie z wniosku N. N. o wymierzenie grzywny Wojewodzie Dolnośląskiemu w przedmiocie nieprzekazania skargi postanawia: I. wymierzyć Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywnę w kwocie 400 (słownie: czterysta) złotych; II. zasądzić od Wojewody Dolnośląskiego na rzecz strony skarżącej kwotę 597 (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Pismem z 30 marca 2021 r. strona skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła wniosek o wymierzenie grzywny Wojewodzie Dolnośląskiemu wobec nieprzekazania skargi na bezczynność organu. Pełnomocnik w uzasadnieniu wniosku podał, że skarga na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego wpłynęła do organu w dniu 13 stycznia 2021 r. (w urzędzie pocztowym została nadana 11 stycznia 2021 r.), zatem termin przekazania skargi do WSA we Wrocławiu upłynął 12 lutego 2021 r. Pełnomocnik do wniosku dołączył m.in. odpis wniesionej skargi, polecenie przelewu wpisu od skargi na bezczynność na konto WSA we Wrocławiu z 11 stycznia 2021 r. oraz potwierdzenie nadania przesyłki do Dolnośląskiego Urzędu Wojewódzkiego w dniu 11 stycznia 2021 r. Do dnia wydania postanowienia w niniejszej sprawie do Sądu nie wpłynęła skarga na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego. Wojewoda Dolnośląski, któremu doręczono odpis wniosku o ukaranie grzywną, nie udzielił odpowiedzi na wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W razie niezastosowania się do tych obowiązków, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. (art. 55. § 1 p.p.s.a). Grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie ma charakter mieszany, dyscyplinująco-restrykcyjny. Ma ona bowiem na celu, oprócz dyscyplinowania organu, stanowić sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez zbędnej zwłoki. Przepis art. 54 § 2 p.p.s.a., jasno stanowi, że organ ma wykonać określony w tym przepisie obowiązek w terminie trzydziestu dni od dnia otrzymania skargi. Według oświadczenia pełnomocnika strony skarżącej organ odebrał skargę w dniu 13 stycznia 2021 r., a zatem trzydziestodniowy termin na przekazanie skargi do Sądu upłynął 12 lutego 2021 r. Organ nie przekazał wniesionej skargi na bezczynność do dnia dzisiejszego. Nie udzielił także odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny. W tym miejscu podkreślenia wymaga, że zakreślenie przez ustawodawcę ram czasowych dopełnienia czynności przewidzianych w art. 54 § 2 p.p.s.a. stanowi odrębny, choć związany z pozostałymi powinnościami wskazanymi w tym przepisie, obowiązek działania organu administracji publicznej, który wyklucza jakąkolwiek swobodę organu w tym zakresie. Wprawdzie potencjalne przekroczenie terminu nie spowoduje bezskuteczności dokonanej czynności, ale ma ono kluczowe znaczenie z punktu widzenia art. 55 § 1 p.p.s.a. i określonego tam przedmiotu postępowania o wymierzenie grzywny (postanowienie NSA z dnia 11 stycznia 2011 r., sygn. akt I OZ 996/10, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Uwzględniając powyższe Sąd uznał wniosek skarżącego za uzasadniony i wymierzył organowi grzywnę w wysokości 400 zł. Określając wysokość grzywny Sąd miał na uwadze treść wniosku i charakter sprawy będący przedmiotem skargi (bezczynność), a także brak obiektywnych okoliczności usprawiedliwiających taki stan rzeczy. Z tych wszystkich względów oraz mając na uwadze dyscyplinująco - restrykcyjny charakter omawianej instytucji Sąd stwierdził, że celowym i zasadnym jest nałożenie na Wojewodę Dolnośląskiego grzywny za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę i akt w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Wymiar grzywny został wyliczony na podstawie art. 154 § 6 p.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a.