III SO/Gd 4/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku D. P. o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Skarszew z powodu nieprzekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy postanawia: 1. wymierzyć Burmistrzowi Skarszew grzywnę w kwocie 1.000 (tysiąc) złotych za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku skargi złożonej przez D. P. na bezczynność w sprawie udzielenia informacji publicznej; 2. zasądzić od Burmistrza Skarszew na rzecz D. P. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

W dniu 19 lutego 2024 r. D. P. (dalej także jako "wnioskodawca"), na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm. - dalej także jako "p.p.s.a."), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniosek o wymierzenie Burmistrzowi Skarszew (dalej także jako "organ") grzywny za nieprzekazanie do tutejszego Sądu przez organ jego skargi z dnia 5 stycznia 2024 r. na bezczynność Urzędu Miejskiego w Skarszewach w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Do wniosku załączył pismo tutejszego Sądu z dnia 8 stycznia 2024 r., przekazujące mylnie złożoną drogą elektroniczną skargę D. P. do organu. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III tutejszego Sądu z dnia 19 lutego 2024 r. przekazano organowi odpis ww. wniosku, jednocześnie wzywając organ do złożenia odpowiedzi na ten wniosek w terminie 7 dni. Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone organowi w dniu 22 lutego 2024 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia organ nie wykonał wskazanego wyżej zobowiązania tj. nie udzielił odpowiedzi na wniosek D. P. z dnia 19 lutego 2024 r. o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi ani także nie nadesłał do tutejszego Sądu skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Przy czym należy zwrócić uwagę na szczególną regulację wynikającą z art. 21 pkt 1 u.d.i.p., który przewiduje, że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę w sprawie udostępnienia informacji publicznej następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. W razie niezastosowania się do obowiązku przekazania skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę sąd - w oparciu o art. 55 § 1 p.p.s.a. - może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Przepis art. 154 § 6 p.p.s.a. stanowi, iż przedmiotową grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Należy podkreślić, że celem grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., jest nie tylko pełnienie funkcji dyscyplinującej (mającej na celu doprowadzenie do wykonania przez organ ciążącego na nim obowiązku procesowego, o czym organ winien pamiętać), ale również funkcji represyjnej. Ta druga funkcja służy bowiem ochronie wyrażonego w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP prawa strony do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki. Poza tym grzywna ta pełni również funkcję prewencyjną, albowiem jej wymierzenie służy także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy. W wymiarze indywidualnym ukarany organ będzie wszak chciał uniknąć powtórzenia takiej sytuacji, choćby z uwagi na związane z tym uszczuplenie środków finansowych (por. uchwała 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09). Pomimo upływu ustawowego terminu do wykonania obowiązku, o którym mowa w art. 21 pkt 1 u.d.i.p. Burmistrz Skarszew nie odpowiedział na wniosek D. P. o wymierzenie grzywny za nie przekazanie ww. skargi, a także nie przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku tej skargi wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy. Tym samym wniosek o wymierzenie grzywny zasługuje na uwzględnienie, bowiem organ uchybił 15-dniowemu terminowi na przekazanie skargi na bezczynność organu w przedmiocie udzielenia informacji publicznej wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na tę skargę (z akt sprawy o sygn. III DK/Gd 4/24 wynika, że mylnie złożona do tutejszego Sądu drogą elektroniczną skarga D. P. została przekazana do Urzędu Miejskiego w Skarszewach w dniu 8 stycznia 2024 r.). Mając na uwadze powyższe okoliczności, w ocenie Sądu, grzywna w wysokości 500 zł wystarczająco powinna zdyscyplinować organ na przyszłość do działania zgodnie z art. 54 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 21 ust. 1 u.d.i.p. Wymiar grzywny został ustalony przez Sąd stosownie do art. 154 § 6 p.p.s.a. W orzecznictwie podkreśla się, że to, jakie przyczyny spowodowały nieterminowe przekazanie skargi sądowi administracyjnemu, pozostaje bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, a może mieć jedynie wpływ na jej wysokość. A zatem sąd administracyjny rozstrzygając w kwestii wysokości wymierzenia grzywny powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 powołanej ustawy, czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Zaznaczenia przy tym wymaga, że przekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę jest bezwzględnym obowiązkiem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono (por. postanowienie NSA z dnia 18 stycznia 2023 r., sygn. akt III OZ 810/22). W niniejszej sprawie odnotowania także wymaga, że organ – pomimo zobowiązania do udzielenia odpowiedzi na złożony przez D. P. wniosek o wymierzenie grzywny za nie przekazanie skargi na bezczynność do tutejszego Sądu – do dnia wydania niniejszego postanowienia nie przedstawił Sądowi swojego stanowiska w tej sprawie. Biorąc zatem powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. wymierzył organowi grzywnę w wysokości 1.000 zł, o czym orzeczono w punkcie 1. sentencji postanowienia. O kosztach postępowania Sąd orzekł w punkcie 2. sentencji postanowienia na podstawie art. 64 § 3 w zw. z art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. Poniesionym przez skarżącego kosztem postępowania jest bowiem uiszczony od skargi wpis w wysokości 100 zł. Powołane w treści niniejszego uzasadnienia orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl).