III SAB/Wr 96/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Dominik Dymitruk po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. S. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.

Pismem z dnia 10 lutego 2023 r. H. S. (dalej: strona skarżąca) wniosła za pośrednictwem Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ) skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W piśmie z dnia 13 lutego 2023 r. – przekazanym Sądowi przez organ wraz ze skargą – skarżąca cofnęła skargę, domagając się umorzenia wywołanego nią postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259, dalej p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność czynności procesowej cofnięcie skargi – zgodnie z dyspozycją art. 60 zd. 3 p.p.s.a. – uzależnione jest od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. W świetle materiału zebranego w niniejszej sprawie czynność procesowa skarżącej w postaci cofnięcia skargi nie budzi żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń Sądu. Uznać zatem należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. Dodatkowo wyjaśnić należy, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne, o ile ta zostanie wniesiona skutecznie, tj. jeśli spełnia ona wszystkie wymogi formalno – fiskalne. Wniesiona przez skarżącą skarga zawiera co prawda brak fiskalny, bowiem nie została ona opłacona, lecz skarżąca cofnęła skargę zanim Sąd zarządził uzupełnić ten brak. Wobec cofnięcia skargi niecelowe, a wręcz wbrew zasadzie ekonomiki postępowania, byłoby wzywanie skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego, by następnie, uwzględniając jej oświadczenie o cofnięciu skargi, umorzyć postępowanie i dokonać zwrotu wpisu. Odrzucenie skargi z uwagi na brak wpisu, pomimo cofnięcia skargi jest jak najbardziej uzasadnione jednakże jedynie wówczas, gdy sąd zarządzi uprzednio wezwanie do uiszczenia wpisu, wezwanie to pozostanie bezskuteczne, a strona skarżąca złoży oświadczenie, że cofa skargę (podobnie WSA w Warszawie w prawomocnym postanowieniu z 5 marca 2015 r., sygn. IV SA/Wa 505/15, CBOSA). Wobec powyższego, skoro nie zachodzą przyczyny, które nakazywałyby uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, zmierzające do obejścia prawa albo też powodujące utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Mając na względzie powyższe ustalenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego, czyniąc to w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 60 p.p.s.a.