III SAB/Wr 915/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Ciołek po rozpoznaniu w dniu 16 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N.S. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z [...] czerwca 2020 r. skarżąca wniosła skargę na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z 28 lipca 2020 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącej w dniu 13 sierpnia 2020 r. Pismem z 3 września 2020 r. skarżąca cofnęła skargę i wniosła o zwrot dokumentacji do D. Urzędu Wojewódzkiego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 zdanie 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, natomiast skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W sprawie, wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W wyznaczonym jednak terminie wpis nie został uiszczony, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi. Mając na uwadze, że skarżąca oświadczyła, że cofa wniesioną skargę należy na marginesie stwierdzić, że jeśli strona cofnie skargę przed uiszczeniem należnego wpisu, Sąd nie rozpatruje skuteczności cofnięcia skargi lecz odrzuca ją w przypadku bezskutecznego upływu terminu do jej opłacenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 czerwca 1987 r. sygn. akt SA/Gd 537/87. OSP z 1990 r. Nr 4, poz. 207). Mając to na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.