III SAB/Wr 88/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. P. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: sprostować z urzędu w wyroku z dnia 6 lipca 2022 r. (sygn. akt III SAB/Wr 88/22) oczywistą omyłkę pisarską w ten sposób, że w wierszu siódmym od góry komparycji tego wyroku zamiast "Anetta Chołuj" wpisać "Magdalena Jankowska-Szostak".

Zgodnie z treścią art. 156 § 1 i § 2 zd. pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 – dalej: p.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Przedmiotem sprostowania mogą być niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Nieprawidłowości te muszą mieć jednak charakter oczywisty, a więc niebudzący wątpliwości. W drodze sprostowania orzeczenie nie może być zmienione co do istoty. Sprostowaniu podlegają bowiem jedynie błędy w samej treści orzeczenia, a nie błędy w orzekaniu. Sprostowanie orzeczenia ma na celu wyłącznie naprawienie takiej jego wadliwości, która powoduje, że otrzymało ono brzmienie inne niż sąd zamierzał mu nadać. Przy tym sprostowanie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia orzeczenia. Jak wskazuje się w orzecznictwie, sprostowanie niedokładności (nieścisłości) może obejmować właściwe oznaczenie stron, czy też dokładne wymienienie podmiotów postępowania lub pełnej ich nazwy (wyrok SN z dnia 18 czerwca 1998 r., II CKN 817/97, OSNC 1999/1/16). Błąd pisarski jest oczywistą omyłką, gdy jest widoczne, że wbrew zamierzeniu sądu doszło do niewłaściwego użycia wyrazu, przekręcenia jakiejś nazwy lub oczywiście mylnej jego pisowni albo widocznie niezamierzonego opuszczenia jednego lub więcej wyrazów (por. postanowienie NSA z 5 października 2010 r., I OZ 734/10, CBOSA). W orzecznictwie przyjmuje się z kolei, że inne oczywiste omyłki są swym charakterem zbliżone do niedokładności, błędu pisarskiego lub błędu rachunkowego. Stąd każdy taki przypadek musi podlegać indywidualnej ocenie sądu po rozważeniu wszystkich okoliczności konkretnej sprawy. W niniejszej sprawie nastąpiło omyłkowo nieprawidłowe wskazanie w wyroku imienia i nazwiska sędziego uczestniczącego w składzie orzekającym. Z akt sprawy wynika, że wyrok w sprawie został wydany w składzie, w którym uczestniczyli sędziowie WSA Magdalena Jankowska-Szostak, Barbara Ciołek i Kamila Paszowska-Wojnar. Sędziowie ci podpisali sentencję wyroku. Wziąwszy pod uwagę powyższe, Sąd uznał, że omyłkowe wymienienie w wyroku imienia i nazwiska sędziego należy zakwalifikować jako inną oczywistą omyłkę wymagającą sprostowania. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.