III SAB/Wr 442/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Ciołek po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2019 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi A.M. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: umorzyć postępowanie.

Pismem z [...] kwietnia 2019 r. skarżąca wniosła skargę na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy. Do skargi dołączyła potwierdzenie uiszczenia na rachunek Gminy W. kwoty 100 zł tytułem "skarga do sądu administracyjnego na bezczynność Wojewody D.". W piśmie z [...] maja 2019 r. skarżąca oświadczyła, że cofa skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania. Wniosła jednocześnie o zwrot uiszczonej kwoty 100 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest – zgodnie z dyspozycją art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. – uzależniona od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest jednak tylko w przypadku ustalenia, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w sprawie czynność procesowa strony skarżącej – z tego punktu widzenia – nie budzi żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu. Dodatkowo należy wskazać, że kwota 100 zł została uiszczona na rachunek bankowy Gminy W., a nie Sądu, nie było zatem możliwości dokonania jej zwrotu przez Sąd.