III SAB/Wr 407/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kamila Paszowska-Wojnar po rozpoznaniu w dniu 4 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale III sprawy ze skargi S. P. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczący Wydziału III z 21 lipca 2026 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem jej odrzucenia. Przesyłkę zawierającą to wezwanie doręczono 30 lipca 2026 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 14 akt sąd.). Skarga nie została opłacona. W dniu 3 sierpnia 2026 r. do tut. Sądu wpłynęło oświadczenie skarżącej o cofnięciu złożonej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 220 § 1 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, zaś skarga, od której, pomimo wezwania, nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Sąd zwraca uwagę, że wprawdzie w piśmie z 3 sierpnia 2026 r. (data wpływu do Sądu) skarżąca cofnęła skargę, jednak czynność ta nie mogła wywołać skutków procesowych. Cofnąć bowiem można jedynie skargę skutecznie wniesioną, czyli taką, która nie jest dotknięta żadnymi brakami. W przypadku natomiast, gdy skarga nie została skutecznie złożona, postępowanie sądowe nie może się toczyć w ogóle, a zatem nie może zostać również umorzone (por. postanowienia NSA z: 16 I 2014 r., II OSK 3150/13; 20 I 2011 r., II OSK 2453/10; 27 VI 2008 r., II OSK 923/08 i 3 I 2008 r., I OSK 1829/07 – publ. CBOSA). Z uwagi na stan faktyczny i okoliczność, że skarga nie została opłacona, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd odrzucił skargę.