III SAB/Wr 373/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Kuczyńska-Szczytkowska po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale III sprawy ze skargi: P.H. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 11 czerwca 2026 r. P. H. (dalej jako: skarżąca, strona skarżąca) wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Skarga zawierała braki formalne. Pismem z dnia 10 lipca 2026 r. (k-10) wezwano pełnomocnika strony skarżącej do złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi i wskazania, którą z osób wymienionych w art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., pełnomocnik jest dla strony skarżącej, a także do uzupełnienia skargi o oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adresu do doręczeń strony skarżącej oraz o podanie nr PESEL strony skarżącej. Z akt sprawy wynika, że ww. wezwanie Sądu zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 13 lipca 2026 r. (k-12). Termin na uzupełnienie braków upłyną z końcem dnia 20 lipca 2026 r. Strona skarżąca nie uzupełniła ww. braków. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga spełnienia wymogów formalnych. Wskazać należy, że zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a. brak formalny skargi stanowi niewskazanie adresu zamieszkania strony skarżącej. Ponadto w myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. pismo strony powinno zawierać w przypadku: gdy jest pierwszym pismem w sprawie - numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Sąd wyjaśnia, że w dniu 3 lipca 2023 r. w sprawie o sygn. akt II GPS 3/22 Naczelny Sąd Administracyjny podjął uchwałę o następującej treści: "Niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259), wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd." Jak wynika z treści podjętej przez NSA uchwały nr PESEL musi znajdować się w aktach sądowych sprawy (nie administracyjnych – co wymaga podkreślenia Sądu), a w przypadku jego braku na wezwanie Sądu winien być w zakreślonym terminie nadesłany. Zgodnie z art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Przy czym, zgodnie z uchwałą siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lutego 2026 r., o sygn. akt III OPS 2/25 podpisanie skargi przez osobę, która nie przedstawiła dokumentu pełnomocnictwa stanowi brak formalny skargi podlegający usunięciu, na podstawie art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 i w związku z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., przez jej wezwanie do dołączenia dokumentu pełnomocnictwa; nieusunięcie braku formalnego skargi stanowi podstawę do jej odrzucenia zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a w związku z art. 49 § 1 i w związku z art. 46 § 3 p.p.s.a. Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a. jeśli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Taka zaś sytuacja zachodzi w przypadku pisma procesowego szczególnego rodzaju, jakim jest skarga, gdyż konsekwencją nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi jest jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy, pismem z dnia 10 lipca 2026 r. (k-10), pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa oraz do wskazania miejsca zamieszkania i nr PESEL strony skarżącej. Wezwanie doręczono w dniu 13 lipca 2026 r., termin na uzupełnienie braków upływał z końcem dnia 20 lipca 2026 r. Skarżąca nie uzupełniła ww. braków. Należy zatem stwierdzić, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi sąd skargę odrzuca. Z kolei art. 58 § 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Skoro pełnomocnik strony, mimo prawidłowo doręczonego wezwania, nie uzupełnił ww. braków formalnych skargi, to skargę należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji.