III SAB/Wr 342/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: Asesor WSA Kamila Musiał po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale III sprawy ze skargi: V. M. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 13 maja 2026 r. V. M. (dalej jako: skarżący, strona skarżąca) wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. Skarga zawierała braki formalne i fiskalne. Pismem z dnia 26 czerwca 2026 r. wezwano stronę skarżącą do wskazania nr PESEL i uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Z akt sprawy wynika, że ww. wezwanie Sądu zostało uznane za doręczone stronie skarżącej w dniu 14 lipca 2026 r. Termin na uzupełnienie braków upłynął z końcem dnia 21 lipca 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga spełnienia wymogów formalnych. W myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) w zw. z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm. dalej: p.p.s.a.), skarga powinna zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną oraz jej przedstawiciela ustawowego. Zgodnie z uchwałą siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2023 r., o sygn. akt II GPS 3/22 niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy, bez względu na to, czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd. Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a. jeśli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Taka zaś sytuacja zachodzi w przypadku pisma procesowego szczególnego rodzaju, jakim jest skarga, gdyż konsekwencją nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi jest jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Z kolei art. 58 § 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Z kolei po myśli art. 220 § 1 p.p.s.a, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli skarga dotknięta jest powyższym brakiem strona wzywana jest do jego uzupełnienia, a nieusunięcie braku w wyznaczonym terminie powoduje odrzucenie skargi (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżącemu doręczono wezwanie do usunięcia braków formalnych i fiskalnych w dniu 14 lipca 2026 r. Wezwanie zostało doręczone skutecznie skarżącemu w trybie art. 73 p.p.s.a. Zgodnie z art. 65 § 1 p.p.s.a., sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy albo za pomocą środków komunikacji elektronicznej, na warunkach określonych w art. 74a. Stosownie zaś do art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2 art. 73 p.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3 art. 73 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4 art. 73 p.p.s.a.). W przytoczonym art. 73 p.p.s.a. ustawodawca wprowadził tzw. fikcję doręczenia, polegającą na uznaniu, że pismo uważa się za doręczone po upływie czternastu dni od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej, po uprzednim dokonaniu dwukrotnego zawiadomienia (pozostawienia tzw. awizo). Sąd ustalił, że w niniejszej sprawie doręczenia wezwania dokonano pod adres wskazany przez skarżącego w skardze, z zachowaniem wymogów wynikających z wyżej przywołanego przepisu art. 73 p.p.s.a., w tym po dwukrotnym awizowaniu przesyłki (30 czerwca 2026 r. i 8 lipca 2026 r.). Zwrot przesyłki nastąpił 16 lipca 2026 r., po uprzednim jej złożeniu w placówce pocztowej na okres czternastu dni i informacji o pozostawieniu jej w oddawczej skrzynce pocztowej. Wobec powyższego Sąd stwierdził, że przesyłka została skutecznie doręczona 14 lipca 2026 r. Wyznaczony termin 7 dni dla skarżącego do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi upłynął zatem 21 lipca 2026 r., lecz pomimo tego, skarżący nie zastosował się do wezwania sądowego. Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że Sąd zobligowany był do odrzucenia skargi, o czym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. i art. 220 § 3 p.p.s.a.