III SAB/Wr 239/18

WYROK UZUPEŁNIAJĄCY Dnia 29 maja 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Ciołek Sędziowie: Sędzia WSA Katarzyna Borońska Sędzia NSA Anna Moskała (sprawozdawca) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 maja 2019 r. sprawy ze skargi I. B. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. w sprawie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę w przedmiocie wniosku skarżącej o uzupełnienie wyroku z dnia [...] marca 2019 r. uzupełnia wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...] marca 2019 r. sygn. akt III SA/Wr 239/18 w ten sposób, że końcową kropkę po punkcie IV tego wyroku zastępuje średnikiem oraz dodaje punkt V, w którym: " dalej idącą skargę oddala".

Skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia [...] marca 2019 r., sygn. akt III SAB/Wr 239/18, w zakresie orzeczenia o żądaniu zawartym w pkt. III 5 petitum skargi – poprzez przyznanie od organu na rzecz skarżącej sumy pieniężnej w wysokości 5-krotności przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. W ocenie Sądu, wniosek o uzupełnienie wyroku jest uzasadniony. Zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W niniejszej sprawie strona w przepisanym terminie złożyła wniosek o uzupełnienie wyroku tutejszego Sądu z dnia 13 marca 2019 r. W odniesieniu do zgłoszonego we wniosku żądania uzupełnienia powyższego wyroku, stwierdzić należy, iż Sąd istotnie nie orzekł o całości skargi. Wprawdzie w treści sporządzonego do wyroku uzasadnienia (na stronie 8), Sąd wskazał, iż korzystając z uprawnienia jakie wynika z art. 149 § 2 p.p.s.a. nie przyznał skarżącej wnioskowanej w sprawie sumy pieniężnej, jednakże brak jest stosownego rozstrzygnięcia w tym przedmiocie w sentencji wyroku z dnia [...] marca 2019 r. Należy podkreślić, że mimo braku rozstrzygnięcia w rubrum wyroku Sąd w uzasadnieniu wyroku wskazał przyczyny dla których tej sumy pieniężnej nie przyznał. W tych okolicznościach, uzasadnione okazało się uzupełnienie wspomnianego wyżej wyroku poprzez dodanie punktu V, oddalającego dalej idącą skargę. Przy czym przedmiotowy wniosek, pomimo że nie dotyczył zwrotu kosztów (art. 157 § 2 p.p.s.a.), podlegał rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym. Sprawa, w której zapadł wyrok, którego uzupełnienia domagała się strona, była bowiem rozpoznawana w trybie uproszczonym, a zatem brak było przeszkód do rozpoznania w tymże trybie również przedmiotowego wniosku. Wobec powyższego, na podstawie art. 157 § 1 i 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji niniejszego wyroku.